Hollandse nieuwe & een oude bekende

Aan de staart of in stukjes. Met uitjes of zuur. De nieuwe lichting haring is weer aan wal. Vorige week woensdag leverde het eerste vaatje rauwe rakkers iets meer dan een half ton op voor het goede doel. Vet hoor! Althans, dat is de bedoeling.

Een haring doorloopt een jaarlijkse cyclus waarbij hij steeds wat vetter wordt. In de wintermaanden is hij nog graatmager, maar in mei bereikt hij meestal een vetpercentage van rond de 16 procent. Dit heeft hij minimaal nodig om verder door het leven te gaan als ‘Hollandse Nieuwe’.  Andere randvoorwaarden zijn de traditionele Hollandse manier van kaken, zouten en fileren. Hollandse Nieuwe of maatjesharing betreft alle haringen gevangen voor het einde van de maand juni. Hierna bevatten de visjes hom of kuit, en mogen ze geen maatjesharing (verbastering van ‘maagdenharing’) meer heten.

Tot zover de biologieles. Door met belangrijkere zaken.

Want wat gaan we hierbij drinken?

In ieder geval wit. Want de aanwezige tannine in rode wijn botst nogal met het vette van de haring, bovendien hebben we iets fris nodig dat doet denken aan de zee. Dus strak droog, veel mineralen en bij voorkeur een beetje ziltig.

Muscadet

Er zijn nogal wat wijnen die voldoen aan dit eisenpakket, maar er is er één die een extra steuntje in de rug kan gebruiken en dat is Muscadet. Muscadet was in de jaren ’70 en ’80 van de vorige eeuw rete-populair, vooral wanneer er een schaal fruits des mer op tafel werd gezet, maar toch viel de Loireheld een paar jaar later van z’n sokkel. Dat heeft voornamelijk te maken met zijn hoge zuurgraad.

De naam Muscadet

Muscadet is trouwens niet de naam van de druif (of van een dorp), maar van de wijn zelf. Muscadet wordt gemaakt van melon de bourgogne, een verre neef van die andere witte Bourgognedruif, chardonnay. Inmiddels zijn druif en wijn zo in mekaar verweven dat met de één de ander wordt bedoeld. En andersom. De druivenstokken staan aangeplant in en rondom de Franse havenstad Nantes, een wijngebiedje dat zó dicht bij de Atlantische Oceaan ligt dat men spreekt van ‘de wijngaarden van Neptunus’.

De druif kan goed tegen koelere temperaturen, maar is zeer gevoelig voor ziektes zoals meeldauw. Hierdoor moet de druif vaak vroeg geplukt worden, dus minder zon en meer zuren, waardoor de wijn een slechte reputatie kreeg van zurig wit met weinig smaak.

Sur lie

De meeste Muscadet wordt daarom ook ‘sur lie’ opgevoed. Een wijntechniek waarbij een wijn meer structuur en complexiteit krijgt meegegeven. Een soort van paar weken krachttraining in de sportschool. Tijdens het gistingsproces waarbij druivensap verandert in wijn, zakken er allemaal vaste bestanddelen naar de bodem van het wijnvat. Meestal worden wijn en bezinksel gescheiden, maar bij de ‘sur lie’ methode kiest de wijnmaker voor langer contact. Het resultaat is een complexere wijn met meer smaak die zeker het proberen waard is. Wijnliefhebbers weten de wijn gelukkig nog steeds te vinden. Vooral de wat oudere wijndrinkers en de klassiek geschoolden zijn hem nog lang niet vergeten, deze oude bekende. Heerlijk bij een schaal oesters, maar dus zeer zeker ook met een gezonde vette haring.

Het zilte karakter van de Muscadet en de hoge zuren houden elk hapje haring lekker fris en versterken de smaken van de zee. Bovendien is Muscadet ook nog eens goed betaalbaar, je krijgt veel wijn voor weinig geld.

Dus hup, naar de visboer en haal ‘m binnen die Hollandse Nieuwe!

Jules.

 –> Geen Drink Different wijntips & blogposts missen? Schrijf je in

Laat je e-mailadres achter en ontvang onze blogposts (reclamevrij) wekelijks in je mailbox.