Meet the Winemaker: Viña Zorzal

Birdlovers kwamen afgelopen dinsdagavond bij elkaar voor een meet and taste met wijnmaker Xabi Sanz. De wijnrebel uit Navarra nam een zwerm aan wijnen mee en liet proeven wat er gebeurt als je dingen anders doet dan anders. Hoe de kont tegen de kribbe gooien kan zorgen voor unieke Spaanse wijnen, kekke labels en het redden van vergane wijngaarden.

Haven’t you heard about the bird?

Een clean etiket met een pronkende vogel op de voorkant, steeds in een ander dessin. De wijnen van Viña Zorzal zijn opvallend en laat voorstanders van het adagium ‘never judge a wine by his cover’ achter met gemengde gevoelens. Gelukkig is ook de inhoud van hoog niveau. Want net als de labels wordt deze gemaakt volgens een less is more principe. In tegenstelling tot het merendeel van Navarra wordt er uitsluitend biologisch gewerkt, met natuurlijke gisten en zo min mogelijk ingrijpen. “Less intervention is more honest wines” aldus Xabi. Die vogel blijkt trouwens een kramsvogel te zijn en hoewel het beestje momenteel de harten steelt van wijndrinkers, ging hij vroeger voornamelijk aan de haal met de druiventrossen uit de wijngaarden van Xabi’s vader.

Less intervention, is more honest wines

Gracieus Graciano

Antonio Sanz begon in 1989 een wijnbedrijf in Navarra. Net tegen de grens met Rioja als onderdeel van wijnbedrijf Vinicola Corellana.  Al vrij snel maken zijn drie zoons hun opwachting in het bedrijf en samen bestieren ze, aan de oevers van de Ebro, wijngaarden op een ondergrond van grind en kalkhoudend gesteente. Traditionele lokale druivenrassen zoals Garnacha (wit en rood), Tempranillo, Mazuelo en Graciano maken hier de dienst uit en het is die vooral die laatste die zou gaan gelden als Viña Zorzals golden ticket naar succes.

Xabi 1

Xabi Sanz

Xabi vertelt over die ene belangrijke recensie door Jancis Robinson die zijn wijn en daarmee het hele bedrijf, definitief op de kaart zette. De druif (het lelijke eendje van Navarra) werd door veel boeren uit de buurt van de hand gedaan, mede vanwege zeer lage opbrengsten.

Als aromabooster kwam je de druif nog wel tegen in de naburige Rioja waar hij Gran Reserva’s voorziet van extra structuur en elegantie, maar zelden zag je hem in z’n eentje in de fles zitten. Plannen voor een Graciano-revival werden gesmeed, vader werd na lang lobbyen (min of meer) overtuigd en in 2009, vlak voor kerst (lekker joh) volgde internationale erkenning.

Vandaag de dag opereert het bedrijf volledig zelfstandig en zijn ze wereldveroverend bezig onder de naam Viña Zorzal Wines.

Vreemde eend in de bijt

zorzalvines

Inmiddels is de focus onder andere gelegd op het redden van oude Garnachawijngaarden en het omtoveren hiervan tot unieke single vineyard wines.

Met zijn Louis Therouxachtige charme vertelt de wijnmaker dat hij en zijn broers nu zelfs bezig zijn met het verbouwen van Riesling. Da’s pas een echte vreemde eend in de bijt in het hete Navarra en om dit enigszins te laten slagen is de cool climate druif aangeplant op grote hoogte.

‘Ook al kunnen we maar een paar flessen voor eigen gebruik vullen, we proberen het gewoon. Gewoon omdat het kan. It’s crazy no?”

De brede range aan wijnen die hij heeft meegenomen zijn wél voor het grote publiek bestemd en laten zich ook vrij makkelijk drinken.

We proeven een sur lie gerijpte Garnacha en een rijpe Chardonnay met een kleine bitter (beiden 2015). Voor die laatste druif verontschuldigt Xabi zich nog net niet. De druif is voor hem niet authentiek genoeg en werd 30 jaar geleden aangeplant in een tijd dat grote wijncoöperaties Franse variëteiten verkozen boven lokale druivenrassen.  Toch issie trots op het resultaat. Terecht ook.

Xabi2

Bij de rode jongens wordt het pas echt interessant. Door de hoogte van de wijngaarden (meer dan 500 meter) en het lange groeiseizoen worden uitstekende druifomstandigheden verwezenlijkt en rijpen de druiven aan de bush vines (een druivenstruik in parapluvorm waarvan de bladeren het fruit beschermen tegen de verzengende hitte) optimaal.

Via een vroeg geplukte ‘groene’ Garnacha proeven we door naar publiekslieveling Graciano. Handgeplukt (net als al zijn rode wijnen) en voorzien van een kleine tik hout. De single vineyard wijnen Malayeto en Corral de los Altos (beiden 2013) zagen negen maanden de binnenkant van het vat en zijn nóg een stuk complexer. Garnacha in optima forma. Robuust, volfruitig en met genoeg zuren om het spannend te houden.

Xabi’s verhaal beklijft. Wijngaarden met inheemse druivenrassen nieuw leven inblazen, biologisch boeren en jezelf blijven vernieuwen. Een inspirerende filosofie van een nieuwe generatie jonge wijnmakers die geen concessies doen en kwaliteit verkiezen boven kwantiteit. Liefde voor het vak. Some birds you just can’t cage…

 

 

–> Meer wijn in je mailbox?  

Laat je e-mailadres achter en ontvang onze blogposts (reclamevrij) wekelijks in je mailbox.