De waarheid achter rosé

Olé! Tijd voor rosé! Dat het populaire drankje voor een ultieme smaakbeleving kan zorgen is algemeen bekend, maar soms blijft de trendy zomerhit gehuld onder een roze nevel van mysterie en mythe. De 5 grootste rosé-mythes worden hier voor je ontrafeld. Zo heb je weer wat gespreksstof tijdens de chillsessies in de zon...

1. Rosé wordt gemaakt door witte en rode wijn te mengen

De waarheid achter rosé

Nee hoor. Rosé is in principe een rode wijn, maar dan gemaakt als een witte. Nadat de blauwe druiven zijn geplukt en gekneusd geven de schillen kleur af aan het sap. Als de wijnmaker tevreden is over de tint dan worden de druiven very gently geperst en worden schillen en sap van elkaar gescheiden. Vervolgens gaat de gisting verder. Binnen de EU is het trouwens per wijnwet verboden om rode wijn en witte te mengen om rosé te krijgen, behalve in de sjieke Champagnestreek. Laat het 007 niet horen…

2. Rosé donkerder dan het lichtroze lingerie setje van je vriendin is per definitie zoet

Nou, niet perse. Hoe langer de schillen in contact zijn met het sap, des te donkerder de rosé wordt. En dus ook krachtiger en fruitiger. Maar niet perse zoet. Het is een andere smaakbeleving aan fruit. In een lichte rosé proef je bijvoorbeeld fris citrusfruit in tegenstelling tot de meer donkere jongens waar vaak rijp fruit (van frambozen of aardbeien) is te ontdekken. De een noemt dit fruitig, de ander zoet. Potato-potato.

3. De lekkerste rosé komt uit de Provence

Smaken verschillen, maar in Nederland zijn we in ieder geval dol op de droge en lichte stijl zoals de jetset het drinkt aan de Zuid-Franse kusten. Rosé Provence style is dé roze klassieker bij uitstek, maar om nou met de oogkleppen op te blijven drinken en niet om te kijken naar andere roségebieden is eeuwig zonde. Want er is genoeg te ontdekken. Nieuwe Wereldlanden produceren echte zomerse fruitbommetjes. Spanje houdt ook van power en Duitsland verrast vriend en vijand met originele en avontuurlijke roséwijnen van koele klimaatdruiven. Ben je fan van bubbels, probeer dan ook eens een bubbel rosé zoals de Italiaanse wolf in schaapskleren van La Jara. De rosékeuze is reuze en de zomer is eigenlijk te kort om ze allemaal te proeven.

4. Voor waanzinnige wijn-spijs combinaties moet je niet bij Mr. Rosé zijn

De waarheid achter rosé

Nope! Wrong again. Rosé is veel meer dan alleen maar hatsikidee-wegtikwijn op een zwoele zonnige zomerse dag. Het drankje is juist goed in te zetten als kick-ass begeleider van talloze gerechten. Dat komt omdat rosé de eigenschappen heeft van zowel rode wijn als witte en daar kan je dus makkelijk mee variëren. Ook de lichte varianten kunnen gerust wel tegen een stootje: in het Franse zuiden (met al haar knoflook en kruiden) zijn ze gek van stevige smaken op het bord. Rosé staat aan tafel heus z’n mannetje: ook al issie roze.

5. Echte mannen drinken geen rosé

Ook Brad Pitt drinkt wel eens rosé

Alhoewel er bij mannen tegenwoordig steeds meer affiniteit is voor het roze drankje dan tientallen jaren geleden, is rosé -lekker clichématig- toch het meest populair bij de ladies. Misschien tijd voor een rosé-revolutie? Want een gegrilde tonijnsteak of een Bourgondisch charcuterieplankje (lekker man) wordt nóg lekkerder met een knisperend glas rosé ernaast. Je testosterongehalte zal zeker niet omlaag schieten. Integendeel. Want zelfs Brad Pitt maakt z’n eigen rosé. Nou, dan weet je het wel.

Zin gekregen om je roze horizon te verbreden? Check deze line-up en begin je ontdekkingstocht vandaag.

--> Geen Drink Different wijntips & blogposts missen? Schrijf je in

[mc4wp_form]


4 onmisbare wijnen voor bij de BBQ

[intro]Wat een geluk hebben we met het zomerse weer en het is voorlopig nog niet afgelopen. Genoeg weekenden en avonden dus om nog te gaan bbq-en! Check deze 4 wijnen eens die onmisbaar zijn in je wijnrek, koelkast of picknickmand en waarmee elke barbecue een geslaagd feestje wordt.[/intro]

Het leuke van barbecueën is dat je culinair helemaal los kan gaan. Talloze smaken van de grill zijn avontuurlijk te combineren met verschillende soorten wijn. Maar ook als je liever één en dezelfde wijn drinkt zijn er genoeg mogelijkheden, zolang je maar een wijn met een hoog smaakgehalte neemt. Met één van deze graag geziene gasten tijdens de barbecue kan het eigenlijk nooit mis gaan.

1. Picpoul de Pinet

Verse oesters gratineren op de grill? Het gebeurt gewoon. Anno twintig achtien kom je niet meer weg met een lullige knakworst op je BBQ. Neen! Schaal en schelpdieren zijn aan en om al die diertjes opnieuw te laten zwemmen zijn er genoeg begeleidende wijnen te vinden. Vaak afkomstig uit hetzelfde gebied (when it grows together, is goes together). Subtiele witte wijnen, met frisse zuren en hier en daar een beetje zilt. Al eens kennis gemaakt met Picpoul de Pinet? Beter gevraagd: zeg ken jij de Mosselman? Die komt uit de Languedoc en is het ontdekken meer dan waard. En doordrinken gegarandeerd.

2. Viognier

Een barbecue is geen barbecue zonder een knapperige side salad die je smaakpalet lekker schoon en fris houdt. Bovendien heb je het idee dat je een soort van gezond bezig bent. Een groene salade met doperwtjes en gegrilde groene asperges bijvoorbeeld of een hoogzomerse fruitsalade. Spoel je mond meteen na met een heerlijke slok Viognier. Altijd handig om erbij te hebben. Verleidelijk bloemig en voorzien van vrolijk perzikfruit met niet al te veel zuren. Uitermate vriendelijk en heerlijk bij de zomerse kleuren en geuren van je salade. En ook hartstikke gezond (bij matig gebruik).

3. Pinot Noir

Vis van de grill wordt ook steeds populairder tijdens de BBQ. Vooral stevige vissoorten zoals zalm en tonijn zijn populair, maar ook het grillen van bijvoorbeeld een hele forel zien we steeds vaker. En daar kun je qua witte wijn eindeloos mee variëren, maar je kunt hier ook een gekoelde rode naast drinken. Kies een cool climate druif met een dunne schil en weinig tannine en verras je disgenoten. Pinot Noir leent zich bijvoorbeeld uitstekend voor dit klusje en beloont je smaakpapillen met elegant rood zomerfruit (zoals kersen en aardbeien) en flink wat kruidigheid. Een half uur van te voren even in de ijsemmer zetten en jij en je vissie zijn ready to go.

4. Malbec

Langzaam gegaarde ribjes, lamsbout met rozemarijn of pulled pork in honey barbecuesaus. Hoe je pièce de résistance er ook uitziet, over één ding zijn we het eens: hier wil je gewoon rode wijn bij drinken!  Een makkelijke vuistregel voor het matchen van rood en soulfood van de grill is om te kijken naar de overheersende smaak van het vlees. Is dit pittig of juist heel zoet? En komen er sauzen bij kijken?  Hoe zoeter het gerecht, hoe fruitiger de wijn mag zijn. En pittig vlees doet het goed met tannine-rijke wijnen. Het pittige verminderd het stroeve van de tannine  en het fruit van de wijn komt beter naar voren. Mijn favoriete combi? Côte de Boeuf van de grill, met peper, zout en een glas Argentijnse Malbec. Echt te gek.

5. Proefdoos BBQ

Kun je niet kiezen? Dan maken we het je nog makkelijker met de Proefdoos BBQ. Dit is een proefdoos met 2x een zestal heerlijke BBQ wijnen. Ideaal voor tijdens de voorbereiding, de bbq zelf én om lekker na te borrelen. De perfecte firestarter voor een mooi (bbq)feestje!

 

Check hier nog meer lekkere wijnen speciaal voor de zwoele zomer(avonden)!

 

--> Meer wijn in je mailbox?  

[mc4wp_form]


Aspergehelden

Asperges. Daar zijn ze weer! De witte, groene en paarse scheuten van de asparagus officinalis worden volop gestoken en de komende twee maanden gaat Nederland massaal aan het witte goud van eigen bodem. Om je een beetje op weg te helpen hebben we drie aspergewijnen uitgezocht. Lekkere witte wijnen die het meer dan goed doen in combinatie met de luxe lentestengels van zuidelijke bodem. Echte asperge helden dus. Zo hoef je alleen nog maar een bijpassend recept te zoeken. Aardappeltje, eitje toch?

Op Vlaamse Wijze

1. Bardos Pinot Grigio

BARDOS

Ben je niet direct op zoek naar een superverrassend en vernieuwend aspergerecept, maar kies je voor good old  ‘asperges op Vlaamse wijze’ dan is deze Hongaarse Pinot Grigio zeker een aanrader.

De druif is familie van Bourgogne-vedette pinor noir en crowd pleaser pinot blanc, en staat over de hele wereld aangeplant!

Bij het Hongaarse Domaine Bárdosbor wordt de wereldreiziger Pinot Grigio keurig omgetoverd tot een interessante en complex fruitige witte wijn met nootachtige afdronk. Niet al te uitgesproken, maar veelzijdig en subtiel genoeg om perfect te matchen bij de zachte smaken van het klassieke aspergegerecht. Handel wel snel, want net als de asperge is ook de Bardos Pinot Grigio nét in huis. En iedereen wil hem hebben...

2. Murola Verdicchio di Matelica

VERDICCHIO

Verwar verdicchio niet met de Spaanse verdejo druif of de Portugese verdelho. Laat het de Italianen niet horen! In deze lokale druif herken je het Italiaanse woord ‘verde’ dat groen betekent, afkomstig van de groene kleur de die druif heeft wanneer hij geplukt wordt. De familie Bonati van wijnhuis Murola plukt de druiven van deze verdicchio van stokken die aangeplant staan op een bodem met veel mineralen. Zo ontstaat er een perfecte balans van rijp geel fruit en elegante frisheid. Wijn die goed tegen een stootje kan zonder zelf zwaargewicht te zijn.  Lekker bij gegrilde groene asperges met Parmezaanse kaas en pancetta of bij een luxe aspergesalade met groene pesto, spekcroutons en zalmsnippers.

groene asperges

3. Goru el Bianco

GORU

Bij het combineren van asperges en wijn denk je vaak automatisch aan lichtvoetige en frisse witte wijnen, maar ook de meer aromatische jongens zijn een ware match made in heaven. Vooral wanneer de lentestengels overgoten worden door een romige saus zoals Hollandaisesaus.

Asperges hebben van zichzelf ook iets zoetigs...

en dus mag je op zoek gaan naar een wijn die iets rijker en meer uitgesproken van smaak is. Zolang je maar wijnen met veel houtrijping vermijdt, want hierdoor verdwijnt het zachte karakter van de asperge. De Goru el Blanco wordt gemaakt van zachte Chardonnay en aromatische Moscatel. De Moscatel druif zorgt in deze blend voor de exotische, stuivende bloemen geur en de Chardonnay voor de mooie zachtheid. Een combinatie van druiven die je niet vaak tegenkomt. Zo krijgt deze droge witte wijn net even een extra zacht en honingachtig karakter naast het fruit van rijpe peren en frisse citrus. Zeer verleidelijk bij asperges met sauce mousseline of bij een rijk gevulde en romige aspergesoep.

mousseline

Geniet van de lente!


JACQUERE

Jacquère: held uit de Alpen

Jacquère uit de Savoie. De Franse druif levert ideale wijnen voor de drinker van nu. Fris van karakter en zuinig qua alcohol. Ontdek de druif in anderhalve minuut.

JacquereAlpen

Waar komt ie vandaan?

Jacquère komt uit de Savoie, een Frans wijngebied dat aan de oostkant tegen de Alpen aan ligt. Het gebied is enorm bergachtig en strekt zich uit van het meer van Genève tot de uitlopers van de Mont Blanc in Italië. Het is niet de meest makkelijke plek voor wijnbouw; op sommige plekken is vanwege de kou zelfs helemaal geen wijnbouw mogelijk.

Vandaar dat veel wijngaarden zijn aangeplant op zuidelijk gelegen hellingen. Meestal langs de rivier de Rhône. Op die hellingen is er bovendien sprake van een gunstig microklimaat met unieke kalkrijke bodems die bijdragen aan het minerale karakter van de wijnen.

Jacquère, Gringet, Chasselas of Malvoisie, het zijn de witte wijnen die in het oog springen...

Rare druiven

In de Savoie groeien meerdere ‘rare druiven’ die je niet snel ergens anders tegenkomt. Het merendeel hiervan is wit. Gringet, Chasselas of Malvoisie bijvoorbeeld. Daarnaast wordt er ook rood gemaakt van Mondeuse, Gamay en Pinot Noir, maar het zijn de witte wijnen die in het oog springen.

Jacquère2

Ideaal voor de drinker van nu

Jacquère geldt als dé witte Savoie-druif bij uitstek en heeft een geheel eigen stijl. Elegant, kruidig en droog. Vaak ontdek je aroma’s van groene appel, citrus en vers gemaaid gras. Verpakt met redelijk wat zuren. Net zo fris als de berglucht zelf...

Daarnaast hebben de meeste wijnen gemaakt van Jacquère een niet al te hoog alcoholpercentage en zijn ze licht verteerbaar. Precies wat de moderne wijndrinker lekker vindt. Bovendien doet Jacquère het goed naast een pittig kaasje, een salade of kaasfondue.

Of gewoon zo, lekker in de voorjaarszon.

Zelf een bijzondere Jacquère proberen? Check it out!


Het wijnjaar: hoe belangrijk is het eigenlijk?

Het wijnjaar is van grote invloed op de smaak en kwaliteit van de wijn. Maar heeft het eigenlijk zin om je er veel van aan te trekken? Wanneer is een wijnjaar écht van belang?

Wijn en jaargangen. Hoe zat het ook alweer?
Het wijnjaar, het oogstjaar, de jaargang of the vintage. Het is het jaar waarin de druiven geoogst zijn. En dat jaar is elke keer anders. Want je kunt als wijnmaker nog zo goed zijn. En je wijngaard kan er nog zo kek bijliggen, maar als de natuur haar gang gaat, gaat ze haar gang. Naast regen, hagel, rukwinden en vorst, is de zon de allesbepalende factor tijdens een wijnjaar. Het sleutelwoord is balans. Zonnige dagen geven de druiven de beste kans op het bereiken van een mooie rijpheid, maar te veel hitte is ook niet goed. Elk seizoen heeft haar eigen klimaatbedreigingen: van voorjaarsvorst in de lente, tot enorme droogte in de zomer.

Noord versus Zuid
Door de geografische ligging spelen jaargangen in het ene wijnland een grotere rol dan in het andere. Dit komt door de geografische ligging. Over het algemeen zijn noordelijk gelegen wijnlanden gevoeliger voor klimaatschommelingen. Bordeaux, de Bourgogne, Piemonte, Rioja of Nieuw-Zeeland: het zijn wijnlanden met een onvoorspelbaar klimaat en veel variatie in jaargangen.

In regio’s met een meer voorspelbaar klimaat zoals Argentinië, California, Zuid-Italië of zuidelijke delen van Spanje, laat de zon zich regelmatig zien en mag je meer consistentie qua jaargangen verwachten. Het verklaart ook meteen de verschillen in prijs. Afgezien van de kwaliteit en je eigen persoonlijke smaakvoorkeur (of je nou warmer wordt van Bourgogne of van Puglia ) houden noordelijke wijnmakers altijd rekening met een aankomende mislukking van de oogst. En dit berekenen ze dan ook door in de prijs per fles.

Roept u maar!
Maar wie bepaalt nou of het een goed wijnjaar is? Meestal gebeurt dit door de pers. In ieder geval in Bordeaux. Jaarlijks proeft men hier in april wijnen ‘en primeur’. Hageljonge wijnen, die nog niet zijn gebotteld, worden op potentie ingeschat. Samen met de weersomstandigheden in het achterhoofd worden voorzichtige voorspellingen gedaan, over hoe de wijn zich ‘zou kunnen gaan’ ontwikkelen. Ook al duurt het nog een paar jaar voordat de wijn op de markt komt.

Eén zwaluw maakt nog geen zomer
Maar ook al is er sprake van een bejubeld wijnjaar, het blijft altijd koffiedik kijken. Een slecht jaar voor rood, hoeft niet perse ook dramatisch te zijn voor witte wijnen uit hetzelfde gebied. En veel wijngaarden profiteren bijvoorbeeld van gunstige microklimaten (aan de ene kant van de heuvel regent het, en aan de andere kant schijnt volop de zon). Blijft dus altijd openstaan voor ontdekking, ook al is het (op papier) een minder jaar.

Verticaal proeven
Over ontdekken gesproken: proef eens verticaal. Proef van een wijn verschillende jaargangen en ervaar de grillen van de natuur. Ontdek wat meer of minder zon, regen of andere klimaatomstandigheden nou precies doen met de smaak van een wijn.

Jaren bewaren
Als je thuis een wijnkelder wilt aanleggen, dan is het zeker geen slecht idee om een goed jaar in je rek te leggen . Met een wijn van perfect gerijpte druiven, met een mooie zuur- en tanninebalans. Die laatste twee zijn hard nodig om een wijn lang te conserveren. Slechte wijn wordt trouwens niet beter als je deze weglegt, maar verandert in  ‘slechte wijn die ook nog eens veel te lang is weggelegd’. Maar goede jaren? Zeker bewaren.

Ask the pro’s
Vind je het te ingewikkeld om elk jaar opnieuw te bepalen of een wijn wel of niet geschikt is voor in je wijnrekje? Schakel dan de hulp in van experts. Je mag ervan uitgaan dat goede wijnwinkels en restaurants geen wijn op de plank, of op de kaart zetten waarvan de nieuwe jaargang tegenvalt. Die wordt van te voren uitgebreid geproefd, gewikt en gewogen. Kom je op vakantie een potentieel huzarenstukje van een bewaarwijn tegen en ken je (nog) niet alle goede Bordeauxjaren van buiten? Dan haak snel in op een handige site. Jancis Robinson en Robert Parker bieden meestal wel soelaas.

Dus? Hoe belangrijk is het wijnjaar?
Nou, hartstikke belangrijk. En het is te gek om je hierin te verdiepen om verschillen te ervaren. Zeker als je een wijnkelder gaat aanleggen. Maar om maximaal te genieten van lekkere wijn, heb je geen jaren aan kennis nodig. Zolang je maar met open vizier erin gaat en veel proeft.

 


Viognier: verleidelijk voorjaarswit

[intro]Populair in wijnbar of restaurant, maar nukkig in de wijngaard. Viognier veroverde de laatste jaren de harten van velen. Heb jij je al laten verleiden door deze aromatische witte?[/intro]

Viognier. Moeilijk om uit te spreken en nog moeilijker om te verbouwen. Toch maakte deze druif de afgelopen jaren een zegetocht over de wijnvelden. De druif is modieus en verovert de harten van menig wijnliefhebber. En dat is wel eens anders geweest.

foto: Varaine via wikimedia
foto: Varaine via wikimedia

Halverwege de jaren zestig van de vorige eeuw stond er wereldwijd zo weinig Viognier aangeplant, dat de druif bijna werd bijgeschreven op het lijstje van uitgestorven druivensoorten.

exclusieve, goudgele topwijnen

Toen kwam je haar alleen tegen in de noordelijke Rhône, in de wijngebieden Condrieu en Côte-Rôtie. Condrieu geldt als bakermat van de druif en inmiddels staat daar tien keer meer aangeplant dan een paar decennia geleden. Binnen Condrieu ligt de piepkleine wijngaard van Chateau Grillet (foto boven), met z’n eigen piepkleine ‘appellation’. Hier komen exclusieve goudgele topwijnen vandaan, gemaakt van 100% Viognier.

Daarnaast is de druif ook aangeplant in de Languedoc, Australië, Chili en Zuid-Afrika.

Viognier

[tagline]Boordevol aroma’s van bloemen, perzik en abrikoos. Rond, zacht en geurend. Vaak met genoeg alcohol en relatief weinig zuren. Dit laatste is één van de redenen voor het grote succes van deze trendy druif.[/tagline]

Viognier rijpt laat en is erg gevoelig voor plantenziektes zoals meeldauw en kan nogal een lastige tante zijn. Maar zijn deze nukken eenmaal overwonnen, dan krijg je er in je glas een hippe chick voor terug.

Viognier is aromatisch en zachtaardig, en daardoor toegankelijk voor een breed publiek. Sommige wijnen hebben houtrijping nodig om ietsjes romiger en zachter te worden, Viognier heeft dit van nature. Ideaal voor degene die van uitgesproken wijn houdt, maar geen zin heeft in overdreven veel hout- en vanillesmaken on the side. En een uitstekend alternatief voor iedereen die even chardonnaymoe is.

Haar uitgesproken karakter past goed bij de Oosterse keuken.

Viognier

Met Viognier kun je veel kanten op. Lekker zo, in de lentezon, of tijdens een feestje. Klassiek vormt de druif een succesvol paar met kreeft, en ook in de Aziatische keuken is zij een graag geziene wijn. Mede vanwege haar uitgesproken karakter past ze goed bij de weelderige Oosterse keuken. Bij Pad Thai bijvoorbeeld:

Makkelijk te maken Pad Thai - Donald Skehan via BBC Food
(het hele recept check je hier)

Enjoy!

 

 

 

 

--Meer wijn in je mailbox?  

[mc4wp_form]>


Cannonau: Sardijnse superster

[intro]Cannonau uit Sardinië. Op dit prachtige Italiaans eiland staat deze blauwe druif garant voor krachtige wijnen boordevol fruit. Ontdek de druif in anderhalve minuut.[/intro]

Sardinia

Sommige druivenrassen zijn gewoon gemaakt voor warm weer en de wijnen die ze opleveren doen het meer dan goed naast de BBQ. Cannonau is zo’n druif. Op Sardinië (foto) kreeg hij een nieuwe, originele naam, terwijl zijn wieg oorspronkelijk in Spanje stond.

Maar dat zijn ze op Sardinië allang vergeten.

Cannonau is dezelfde druif als de Franse Grenache, of Spaanse Garnacha. Na lang druiven-DNA-onderzoek  bleek Spanje zijn geboorteland te zijn, lang voordat hij zijn weg vond richting Frankrijk en Italië. Ook in de rest van de wijnwereld is Grenache Noir (of Garnacha) erg populair. Hoe kan dat nou?

Lage opbrengsten op arme ondergronden, leveren de mooiste resultaten

Op de eerste plaats kan de druif goed tegen extreme hitte. Daarnaast staat hij garant voor flink wat alcohol en intense fruitsmaken. Althans, mits goed onderhouden in de wijngaard. Lage opbrengsten, regelmatig snoeien en arme ondergronden met goede afwatering, leveren wijnen met de mooiste resultaten.

Ook is Grenache populair bij de andere druiven en werkt hij graag samen in blends. Samen met Syrah, Mourvèdre of Carignan, kom je hem bijvoorbeeld veel tegen in Franse en Spaanse blends.

Maar je ziet hem minder in z’n uppie.

wijngaard

Met Cannonau word je makkelijk honderd

Maar in Sardinië dus wel. De naam Cannonau verraadt meteen zijn smaakprofiel: een ware explosie aan smaken. Van jammig rood en blauw fruit, kruiden en aardse tonen. Soms voorzien van een hoog alcoholpercentage, maar er zijn ook boeren die het iets rustiger aan doen qua alcohol. Daarnaast barst de druif van de antioxidanten en zou hij bijdragen aan de gemiddelde zeer, zeer hoge leeftijd van Sardijnen.

Naast het feit dat je - al Cannonau drinkend- makkelijk honderd kunt worden, doet de wijn het vanwege zijn smaakintensiteit erg goed naast stevige gerechten.

Een mooi stukje vlees op de barbecue, of gegrilde groenten met goede olijfolie en kruiden?

Cannonau is your man.

Zelf een bijzondere 100% Cannonau proberen? Go for it!


Grillo: frisfruitige druif uit Sicilië

[intro]De Grillo. Siciliaanse dorstlesser aan zee. Het zou zomaar kunnen dat je deze rare druif binnenkort tegenkomt op het terras. Want de Grillo houdt wel van een paar zonnestralen en is een kei in het lessen van je dorst. Ontdek de druif in anderhalve minuut.[/intro]

Sicilië

Fris en fruitig

Grillo is een witte druivensoort die je voornamelijk tegenkomt op Sicilië (foto). Samen met andere lokale druivenrassen zoals Cataratto en Inzolia vormt hij een coalitie van witte en blauwe druiven die verantwoordelijk is voor Marsala. Deze versterkte Italiaanse wijn nam de afgelopen jaren ietsjes in populariteit af en daarom zetten Siciliaanse boeren meer in op droge wijnen gemaakt van de betrouwbare Grillo. Want droog en fris kun je wel aan deze eilandbewoner overlaten.

match een glas Grillo met een ziltig gerecht zoals mosselen of zet ‘m in als aperitief.

Op de eerste plaats heeft Grillo een dikke schil. Gunstig, want hierdoor verdampt zijn vocht niet al te snel en kan hij gerust een paar uur bakken onder de hete Italiaanse zon. Daarnaast bouwt hij flink wat fruitaroma’s op van abrikoos en citrus, maar behoudt hij een hoop zuren. En daar houden mensen van. Zeker als je de godganse dag in de zon zit te chillen.

Zon en zilt

Vandaar dat de Grillo meer een voorjaars slash goedweerdruif is, dan een donkeredagendecemberdruif. Mocht het buiten toch niet zomers warm zijn, dan match een glas Grillo met een ziltig gerecht zoals mosselen of pasta vongole. Of zet ‘m in als aperitief.

Het zou dus zomaar kunnen dat je tijdens de eerste terrasuurtjes van 2017 een Grillo tegenkomt. Links en rechts zijn er zaken die de rare druif op de kaart hebben staan. Trek in dat geval geen highbrow, maar sta open en omhels de rare Siciliaan -net als de lentezon- met beide handen.

Zelf een dorstlesser van een Grillo proberen? Check it out!


Wat zijn Super Tuscans?

[intro]Een Super Tuscan? Dat is krachtig, onalledaags rood uit Toscane. Halverwege de jaren zeventig werd deze heldennaam toegekend aan rode wijnen uit het Chiantigebied. Geproduceerd zonder inachtneming van de regels van de plaatselijke DOC. Want lekkere wijn behoeft geen bureaucratie.[/intro]

Toscane

Een fiasco

Het zaadje voor Super Tuscans werd geplant in en rondom de Chianti-streek. Een groep rebellerende wijnmakers was helemaal klaar met de slechte kwaliteit van de wijnen en het roer moest om. Daarom gingen ze aan de slag met andere druivenrassen en nieuwe vinificatietechnieken. Het bleek een schot in de roos.

Eerst even iets terug. Tien jaar eerder werd de DOC Chianti opgericht en mocht een fles Chianti voor 80% uit Sangiovese bestaan. Het overige deel werd aangevuld met witte druivenrassen uit de streek. Nu was er met die Sangiovese niks aan de hand (want lekker), maar die overig twintig procent maakte van een hoop wijnen regelrechte hoofdpijndossiers. Dus besloten wijze wijnmakers om ook Franse variëteiten te gebruiken.

The French connection

Merlot, Cabernet Sauvignon, Syrah en Cabernet Franc werden aangeplant en bleken waanzinnig het Toscaanse terroir te vertalen. Daarnaast werden Slavische houten vaten van weleer vervangen door barriques van nieuw Frans eiken. Gevolg? Het Toscaanse allegaartje van dunnig rood sap bleek uit het vat te springen als een volfruitige, complexe spierbundel. The Super Tuscan was born.

Echter bleek men bij de 'afdeling DOC Chianti' allesbehalve amused. Allochtone druivenrassen, nieuwe houten tonnen, en zelfs gemaakt zonder toevoeging van witte wijn. Niet. Te. Doen. Kryptonite voor de status van de DOC. Zodoende werden de Super Tuscans gedeclasseerd naar de krochten van de Italiaanse herkomstbepalingen: de Vino da Tavola.

Laag in rang, hoog op smaak

Het mocht niet baten. De rebellerende wijnmakers gingen gewoon door en bleven fenomenale rode wijnen maken. Laag geklasseerde, smaaktechnische hoogstandjes. Vaak voorzien van een groot prijskaartje, maar zonder een enorme ‘S’ op de fles. En net als bij Clark Kent kun je ook bij een Super Tuscan van de buitenkant niet zien of je met een held te maken hebt.

Inmiddels zijn de meeste Super Tuscans ondergebracht in speciale appellaties, waarvan de ‘IGT Toscana’ de grootste is. Binnen deze Indicazione Geografica Tipica mag er volop geëxperimenteerd worden met zowel inheemse als allochtone druivenrassen en zijn er waanzinnig veel lekkere wijnen te ontdekken. Vaak in die typische, volle stijl met veel rood fruit en diepgang.

Zelf een Super Tuscan proeven? Doe het.

--> Meer wijn in je mailbox?  

[mc4wp_form]


Wijn en taco’s bij Señor Mostachio

[intro]Als stukjestikker word ik regelmatig uitgenodigd om samen met mijn collega’s te proeven. Bij horecazaken bijvoorbeeld. Een restaurant krijgt een nieuwe wijnkaart en samen met het horecateam worden tal van gerechten geproefd in combinatie met tig wijnen. Geen hele vervelende klus kan ik je vertellen. Afgelopen week mocht ik mee naar Señor Mostachio, een nieuw concept in hartje Amsterdam. En, si señor, ook hier werd er naarstig geproefd.[/intro]

taco's and wine

Want voor the grand opening van 14 oktober aanstaande wordt er een nieuwe wijnfilosofie uitgestippeld. En aan ons de taak om -samen met een kritisch groepje vrienden en familie- erachter te komen welke wijnen het best matchen met de kleurrijke cantina mexicana. Want niet alles gaat samen met die grote variatie aan Mexicaanse smaken, dus welke wijn is een mexican en welke een mexican’t?

Eigenaren Rogier en Barend leggen enthousiast uit dat de vele smaken die de Mexicaanse keuken rijk is, ten grondslag ligt aan dit Zuid-Amerikaanse avontuur in hartje Amsterdam.

comfort food bij uitstek

Rogier: “Het is vooral de variatie aan smaakstijlen die ons zo enorm aansprak: Mexican food is comfort food bij uitstek. En in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Franse keuken waar je soms uren een saus staat te bereiden, kunnen wij met verse producten, op een efficiënte manier de meest uiteenlopende gerechten maken. Die je ook nog eens gezellig aan tafel kunt delen”.

En daar is geen woord van gelogen. Want er is meer dan genoeg variatie, waardoor het spannend tafelen is.  Vooraf was ik nogal bang dat veel gerechten te heftig of te vet zouden zijn. Of allemaal op elkaar zouden lijken. Maar dat is zeker niet het geval. Over de zwaarte van de gerechten is goed nagedacht, waardoor je veel van de kaart kunt proeven, zonder dat je na één taco al genoeg hebt.

taco's and wine

Zo beginnen we met een heerlijk bord nachos. Een echte klassieker, maar hier op tafel gezet als veel meer dan een makkelijk kroeggerecht. Simpel en smaakvol belegd met pulled chicken, cheddarsaus, jalapeños en een frisse pico de gallo. De huisgemaakte tortilla chips zijn krokant, maar niet, zoals je wel vaker ziet, té krokant (waardoor de hele santenkraam van toppings bij één hapje direct je schoot in lazert). Tevens begeleiden ze de overige smaken perfect. Samen met een stuivend glas nieuwe-wereld-sauvignon-blanc een mooi begin van de avond.

Daarna twee taco’s. Rijk gevuld met pulled pork en dito chicken. Afgetopt met cheddar, zure room en guacamole. Erg lekker. Op de planning stond vol wit, maar het is een kruidige rode (van 100% Cabernet Sauvignon) die naar huis gaat met de ‘taco-wijn-2016-medaille’ om de schouders. En laat er nu ook nog een snor op staan…

wijn en taco's

Grote verrassing van de avond  is de taco salad. Omsloten door een krokante taco bowl en in zijn geheel eetbaar. Gevuld met onder andere black turtle beans, rijst, cactus (!) en pico de gallo. Overgoten met een ranchdressing van knoflook, tijm, peterselie, ui, peper en karnemelk. Ideaal om te delen, nog beter om helemaal alleen op te eten...

Een fruitige verdejo afkomstig uit de streek waar Don Quichot het opnam tegen windmolens, sluit perfect aan bij de exotische salade en komt met stip op één. Met zwoel rood Portugees op een goede tweede plek. Allemaal typische mexicans. Expressieve jongens die naadloos aansluiten bij de rijke smaken en kleuren.

wine and taco's

Bekende snordragers en andere beroemdheden met behaarde bovenlippen hebben hun vaste plek al gevonden bij Señor Mostachio. En kijken je geruststellend aan vanaf de muur. Het is hier dan ook goed toeven. Smaakvolle gerechtjes van zorgvuldig gekozen producten, geserveerd in een kleurrijke, knusse setting.

voetjes op de stoel, taco in de hand

Zo geloven ze bij Señor Mostachio dan ook in een wel afgewogen mix van Mexicaans temperament en Hollandse gemoedelijkheid. Barend:  “Niet alleen willen we die ene zaak zijn waar je samen met je vrienden culinair het weekend inluidt. Ook voor de afsluiting op de zondag kun je bij ons terecht. Want wat is er nou relaxter dan op zondagavond gezellig voetbal kijken? Languit met de voetjes op een stoel en taco’s in de hand? Bij Mostachio kan dat gewoon…”

Señor Mostachio heeft zijn deuren al geopend, maar viert op 14 oktober de officiële opening.
En ook zonder snor, ben je van harte welkom.

.


Klimaatverandering in de wijnwereld

[intro]Klimaatverandering is hot. Ook in de wijnwereld. Door de opwarming van de aarde schuift de grens van wijnproductie op naar het noorden. Wat heeft dit tot gevolg? En komen over 30 jaar de lekkerste pinot noirs uit Engeland of houden de wijngebieden van weleer ook in de toekomst hun hoofd koel?[/intro]

Klimaatverandering wijnwereld 4

50-30

Vijftig-dertig. Iedereen die ooit een wijnatlas heeft opengeslagen herkent deze cijfercombinatie uit duizenden. Het zijn de breedtegraden waartussen wijnbouw mogelijk is. Daarbuiten is het te warm of te koud. Vooralsnog dan.

Blader maar eens door een oude editie van The World Atlas of Wine en je zult zien dat de wijnwereld zich de afgelopen jaren enorm heeft ontwikkeld. Tegenwoordig vullen niet alleen Nederland en België een pagina in de atlas, ook Engeland (met ongeveer 135 wijnhuizen), Denemarken, Zweden en zelfs Noorwegen lenen zich voor het maken van wijn. Weliswaar nog op een heel ander niveau dan 10 breedtegraden lager, maar deze newbies hebben zichzelf zeker op de kaart gezet.

de huidige voorkeur voor lichte, verteerbare wijnen maken Duitse wijnen razend populair

Positieve ontwikkelingen

Maar niet alleen nieuwe wijnlanden profiteren van de klimaatverandering. Ook klassieke, prestigieuze gebieden ondervinden positieve gevolgen van het opwarmen van de aarde. In de Bourgogne bijvoorbeeld. Namen als Meursault en Chassagne-Montrachet zijn wereldberoemd, maar kleinere, meer onbekende dorpen zoals bijvoorbeeld Saint-Aubin, maken een enorme kwaliteitssprong voorwaarts als direct gevolg van de steeds warmer wordende zomers.

Ook in Duitsland zorgde global warming de afgelopen jaren voor een enorme kwaliteitsstijging in het glas. In combinatie met de huidige voorkeur voor lichte, verteerbare wijnen met een laag alcoholpercentage, is het dan ook niet verwonderlijk dat Duitse wijnen razend populair zijn bij de moderne wijndrinker.

Verboden vruchten

Klimaatverandering wijnwereld 2

Toch zijn lang niet alle wijnmakers blij met deze veranderingen. Want hoe moet dit over een jaar of vijftig? Is Bordeaux bijvoorbeeld, dan nog wel echt Bordeaux?  En gedijen Cabernet Sauvignon en Merlot nog op dezelfde manier? Of claimt de toekomstige paus ook zijn zetel in de Franse stad aan de Gironde en wordt het gouden Bordeauxtrio van de troon gestoten door warmweerliefhebbers Grenache, Syrah en Mourvèdre? Het houdt de wijnwereld nogal bezig.

blijft Bordeaux wel Bordeaux?

Zo kwam Greenpeace een paar jaar geleden naar buiten met een alarmerend rapport over de Franse wijnbouw en haar toekomst. Bestaande uit voorspellingen van heftige hagelbuien en droogte als gevolg van extreme hittegolven. Klimaatonderzoekers van het wetenschappelijk tijdschrift PNAS deden een extra dramatische duit in het zakje door te concluderen dat de grond van de belangrijkste wijnregio's wereldwijd, die in 2050 geschikt is voor wijnproductie, met liefst 25 tot 73 procent zal afnemen.

Of het echt zo'n vaart zal lopen valt nog te bezien, maar in Bordeaux wordt er in ieder geval serieus onderzoek verricht, om te kijken of de druiven van nu, de hitte van later wel aankunnen. Of moeten er misschien andere druivenrassen worden aangeplant?

Kees van Leeuwen, hoogleraar aan de landbouwuniversiteit Bordeaux Science Agro legt uit dat het veranderen van de toegestane druivenrassen op de lange termijn een optie zou kunnen zijn. Van Leeuwen doet onder andere onderzoek naar later rijpende druivenrassen die een betere suiker-versus-zuren-balans houden bij een warmer klimaat.

"Wijngebieden worden alleen ongeschikt als je alles bij het oude laat. Maar wijnboeren kunnen zich aanpassen, en dat doen ze nu al om ondanks verschillende zomers een constante kwaliteit te behouden. Over vijftig jaar", verzekert hij, "kun je in de Bordeaux nog prima wijn verbouwen. "(bron: NRC.nl)

Niet alleen Bordeaux, maar ook de Bourgogne, Champagne en de Chianti-streek zijn gebieden met eeuwenoude tradities, regels en vastgeroeste wijnwetten. En nieuwe (tot dusver verboden) druivenrassen laten opnemen in de desbetreffende stokoude appellatie zal nogal wat voeten in de )steeds warmer wordende) aarde hebben. Het zou in ieder geval een ware wijnrevolutie ontketenen.

Als twee druppels water

Maar op zich houden de Fransen best van een revolutie. Op z'n tijd.

Zo heeft het land irrigatie al per wet toegestaan in 2006. Voor wijnpuristen is kunstmatig water toevoegen aan druiven totally not done (want waterige druiven als gevolg). Maar als het moet, dan moet het. Want ook droogte ligt als groot gevaar op de loer. En hey, water uit de natuur of water uit de sproeier, als de wijn maar lekker is toch?

Welcome to the future

Het veranderen van de wetten en regels gaat nog wel even duren en voordat het zover is wordt er al volop gespeculeerd over hoe de wijnwereld eruit zal zien in 2050. Voor de avontuurlijke drinker zal er in ieder geval genoeg te ontdekken zijn met al die nieuwe gebieden en wijnen in opkomst.

Zo is de opwarming van de aarde toch nog ergens goed voor.


Hillary of Donald? Wie o wie?

[intro]Aangezien de inhoud van het debat steeds gênantere proporties begint aan te nemen, kunnen we ons beter bezighouden met serieuzere vraagstukken rondom de presidentsverkiezingen van de U.S. of A. Want welke kandidaat zet eigenlijk het vaakst een witte huiswijn aan zijn of haar lippen? Wie drinkt er meer wijn? Hillary of Donald?[/intro]

Trump Winery

Trump

Het zal je wellicht verbazen, maar Donald Trump is overtuigd geheelonthouder.

Laat dat even bezinken.

De Republikeinse kandidaat met het Brunello-kleurig kapsel drinkt dus niet. Nooit echt gedaan ook.  Begin jaren tachtig verloor hij zijn oudste broer aan de tragische gevolgen van alcoholisme en op diens advies bleef de presidentskandidaat voor altijd off the sauce.

Trumps zoon Eric houdt wel van het sap en staat (als eigenaar) aan het roer bij Trump Winery. Een wijnhuis in Virginia. Mocht zijn vader de nieuwe man in het ovale kantoor worden dan is de kans aanwezig dat wereldleiders tijdens staatsbanketten louter en alleen wijnen uit Virginia voorgeschoteld krijgen. Maar of de Poetins, Merkels en Ruttes daar nu echt happy van moeten worden valt nog te bezien.

Clinton: het ijskonijn

Wine Ice Cream

Hillary Clinton drinkt wel.

Ook wijn.

Tenminste, er zijn genoeg foto’s te vinden waarop ze al nippend een glas wijn aan haar lippen zet. Bovendien was het de voormalige First Lady die een cruciale rol speelde in de totstandkoming van het smaakfenomeen ‘wine ice cream’. Zonder grappen.

Als senator van New York organiseerde ze in 2008 een showcase waarbij New Yorkse boeren regionale producten presenteerden. Een lokale ijsboer trof zijn aangewezen stand aan, naast die van een regionale wijnmaker, en na een dag lang beurzen werd een beker met ijs voorzien van een flinke slok wijn. Het fenomeen wine ice cream was geboren. Met smaken als Cherry Merlot, Chocolate Cabernet en Strawberry Sparkling kan het dan ook niet misgaan en is Mercer’s Dairy vandaag de dag marktleider met verkoopkanalen in 15 verschillende landen...

Wie o wie?

Hillary wint dus. By far zelfs.

O say, we shall see wie er uiteindelijk terecht komt in Washington en of de nieuwe president net zo'n prominente plek in de wijngeschiedenis zal gaan innemen als zijn, of haar legendarische voorgangers...

MountRushmore

Thomas Jefferson (de nerd)

Met stip op 1. En de allergrootste presidentiële wijn-nerd uit de Amerikaanse geschiedenis. Liep zijn tijd ver vooruit, hield een dagboek bij over terroir en obscure druiven en had een brede collectie Franse, Italiaanse, Spaanse en Portugese wijnen. Was gek op Madeira and a sucker for Bordeaux.

Ronald Reagan (de chauvinist)

Helemaal California-minded en gaf de wijnbouw in deze staat een flinke boost door talloze Californische wijnen te schenken tijdens diners en bijeenkomsten. Favoriete wijn?  Beaulieu Vineyard’s Private Reserve Cabernet Sauvignon. En volgens intimi werd de Koude Oorlog beëindigd boven twee glazen Sonoma’s Iron Horse.

Richard Nixon (de boef) 

Hoewel cocktails tijdens zijn ambtsperiode flink in de mode waren, maakte Nixon grote budgetten vrij voor zijn liefde voor wijn (Château Margaux in het bijzonder). De kelders van het Witte Huis lagen er vol mee, maar niet alleen om gasten mee te verblijden. Het gerucht gaat dat Nixon zijn gasten goedkopere wijnen liet drinken en het sjiekere spul voor zichzelf bewaarde. Ouwe schurk.

 

--> Meer wijn in je mailbox?  

[mc4wp_form]

 

 

 


Jacquère: bergkoning pur sang

[intro]Het was Joop Zoetemelk die in 1975 voor het eerst in de geschiedenis de bolletjestrui aantrok. Het wit en rood van de bergtrui baarde toen nog opzien aangezien het motief vrij uniek was voor de stoere sport die fietsrennen heet. De bergkoning die ons pad kruist tijdens deze fietstocht komt niet uit Rijpwetering maar uit de Savoie. En daar zijn ze ook hartstikke dol op wit en rood.[/intro]

Maar toch het meest op witte wijn.

Het kleine wijngebied kent veel verschillende stijlen wijn, gemaakt van nog meer verschillende regionale druivenrassen. Mondeuse, Molette, Altesse (ook als Rousette) en Jacquère zijn unieke druivenrassen die je alleen daar in de bergen tegen het lijf loopt (waar trouwens twee keer zoveel wit wordt gemaakt dan rood en rosé).

Apremont op de kaart

En vooral Jacquère zet de standaard.

Een vrij neutrale bes met een voorliefde voor de wat lichtere gerechten.  Of om serieus mee te après-skiën. Qua stijl doet hij een beetje denken aan Muscadet (maar dan met een alpinistenhelmpje op in plaats van een verkoelende zeebries op z'n bol).

Verkwikkend fris, bloemig, schoon en zuiver.

Claude Emile Perrier

In en rondom Apremont doet hij het op z’n best en de familie Perrier is er inmiddels bedreven in geraakt. Eind jaren ’90 (van de 19de eeuw) was Claude Emile Perrier (foto) dagen onderweg om zijn wijn te slijten bij cafe’s uit de buurt. Nogal lastig omdat de beruchte druifluis net had toegeslagen, waardoor Claude opnieuw moest beginnen met aanplanten.

Daarna ging het beter. Veel beter zelfs. Inmiddels is Gilbert met zijn drie zonen (5de generatie) verantwoordelijk voor het wijnhuis dat 40 werknemers telt en 60 hectare aan wijngaarden beslaat. Gelegen tussen de prachtige bergmeren aan de voet van de Alpen.

Een echte bergkoning dus. Vief, verrassend en explosief op de eerste meters.

Jacquère. Onthoud die naam.

 

 

--> Meer wijn in je mailbox?  

[mc4wp_form]


Klassiek genieten in de Bourgogne

[intro]Met nog een paar dagen koers in het vooruitzicht smeren we de ketting en stampen nog eens extra hard op de trappers. We hebben nog drie mooie stops in het vooruitzicht. Een klassieke etappe in de Bourgogne, een verrassende bergetappe in de Alpen en een feestelijke finish in Parijs. Met bubbels ja.[/intro]

Maar eerst zetten we koers richting de Franse Bourgogne. Homeland van de meest heerlijke wijnen ter wereld en van dito gerechten. Bressekip in het oosten, Charolaisrunderen in het westen en vergeet de befaamde wijngaardslakken niet. Burgundy has it all.

Ooit als machtig hertogdom bevolkt door talloze verschillende kloosterorden met wijnwellustige monniken die het land bezaaiden met wijngaarden. Na de Franse Revolutie werd het land verdeeld onder de boeren en opgesplitst met een sterke wijngaardversplintering als gevolg. En dat is vandaag de dag nog steeds merkbaar.

Roche de Solutré

Die versnippering zorgt voor veel ruis op de lijn, want hoe hou je overzicht? Overzicht tussen al die verschillende wijnmakers en négociants die allemaal op een kleine vierkante meter wijn maken of bottelen, van kavels vernoemd naar wijngaarden of dorpen die allemaal op elkaar lijken? Het is een hele puzzel.

Gelukkig houden de Bourgondiërs het qua druiven een stuk simpeler. Pinot Noir voor rood en Chardonnay voor wit. Nog een beetje Gamay (r) in de Beaujolais en Aligoté voor wit, maar dan heb je het wel gehad.

Ook de familie Léger houdt het vrij simpel. Zo maken ze louter klassiek wit. Beiden van 100% Chardonnay. Lekker overzichtelijk. Al zorgt de herkomstbenaming van dit gebied in het zuiden van de Bourgogne ook weer voor gefronste wenkbrauwen.

Want hun dorpje Solutré-Pouilly (foto) ligt in de Mâconnais, in de buurt van dorpen Pouilly en Fuissé. De appellatie is Pouilly-Fuissé (niet te verwarren met Pouilly-Fumé) maar één derde van de wijngaarden valt onder de noemer Saint-Véran, dat op zijn beurt weer vernoemd is naar het bijna gelijknamig dorpje kilometers zuidelijker. Volg je het nog?

Maakt ook niet uit.

Veel belangrijker om te onthouden is dat de Chardonnaydruiven van Marie-Agnès en Bertrand zeer oud, zeg maar gerust hoogbejaard zijn en zorgen voor extra complexe smaken in het glas. Bloemen, boter, rijpe fruitsmaken met een elegante finish.

Serieus lekkere wijn.

En ideaal voor een eerste kennismaking of rendez-vous met het meest sexy wijngebied van Frankrijk. Mag ik dat zo zeggen? Ja dat mag ik zo zeggen.

Woensdag gaan we naar de Alpen, maar eerst even een paar dagen Burgundy.

Stay classy.

Ron Burgundy

 

 

--> Meer wijn in je mailbox?  

[mc4wp_form]


Zuid-Franse diva's

[intro]We blijven nog even in het zuiden. Al pootje badend strekken we de benen in het zilte binnenwater van het Étang de Thau. Een gigantisch meer omringd door oesterkwekerijen en wijnen van lokale druivenrassen die ook naar meer smaken. Over Roussanne en andere Zuid-Franse diva's.[/intro]

Roussanne2

Het bassin van Thau is huge. Het grootste meer van de Languedoc is 21 kilometer lang en wordt aan weerszijden geknuffeld door kustplaatsen Sète en Mèze. Over de wijngaarden die hier tevreden uitkijken op de eindeloze horizon van de Middellandse Zee waait een verkoelende zeebries. En daar profiteren de druiven optimaal van.

En kijk. Net als bij buurman Saint-Chinian is ook hier een woman in charge

Roussane5

Claude zwaait de scepter over Domaine des Cadastres waar volksheld Picpoul de Pinet een grote rol speelt. De druif kreeg een eigen appellatie toebedeeld en staat te boek als de ultieme oesterpartner. Logisch ook met al die kwekerijen in je achtertuin.

De familie van Claude maakt al generaties lang wijn in de Languedoc en het was Claudes moeder die samen met haar broer de wijngaarden in Mèze opkocht en uitbreidde van 40 naar 70 hectare. Dochterlief nam het bedrijf in ’95 over en laat haar druiven opgroeien op variërende ondergronden (van kalk tot klei en van gravel tot kwarts) op drie verschillende terroirs.

Cadastres is het meest noordelijke perceel en herbergt naast Picpoul ook Roussanne. Ook een Zuid-Franse druif. Bekend geworden als wederhelft van succesvol duo Marsanne-Roussanne en verantwoordelijk voor rijke, dikke, volfruitige blends.

Tevens is Roussanne een fervent deelnemer in de druivenkaravaan van prijzenpakker Chateauneuf-du-Pape (als speelt ze daar meer de rol van meesterknecht dan van vedette).

Les Cadastres...
Les Cadastres...

Het zijn sowieso rode wijnen die in deze contreien de hoogste ogen gooien qua echte sterrenstatus. CNDP, Hermitage of Saint-Joseph. Allemaal legendarisch rood. Maar ook de witte Zuid-Franse wijnen timmeren al jaren goed aan de weg, mede dankzij de technische ontwikkelingen in de wijnwereld. Zo maken temperatuur gecontroleerde gistingstanks fermentatie bij lage temperaturen mogelijk, waardoor er veel meer frisheid in de witte wijnen gegarandeerd kan worden. Vroeger waren deze wijnen veel logger en corpulenter.

Nu zijn ze eerder volslank te noemen.

Zo ook de 100% Roussanne van Claude. Kruidig en rond. Perzik, limoen en bloemen. Zonder een splinter houtrijping en daardoor elegant genoeg om van te blijven nippen. Naast de barbecue bijvoorbeeld. Of zoals wij doen, samen met een gegrilde oester tijdens het pootje baden.

We blijven nog even hier...

 

 

--> Meer wijn in je mailbox?  

[mc4wp_form]

 


Eeuwenoude girl power in Saint-Chinian

[intro]Net als de helden van die andere Tour, fietsen ook wij deze week door het binnenland van de Hérault. Halverwege tussen Carcassonne en Montpellier vinden we het wel welletjes (wat een hitte zeg) en stappen af in Saint-Chinian. Even de batterij opladen bij Christine en Luc. Want met zulke weersomstandigheden is goed drinken van levensbelang.[/intro]

ClosBagatelleKurk
foto: Paul Worpole

En dat is nooit een straf bij broer en zus Simon. Of is zus en broer de juiste volgorde? Want hun Clos Bagatelle wordt al sinds de oprichting in 1623 bestierd door vrouwen en zelfs doorgegeven van moeder op dochter.

Een stukje girl power avant la lettre.

Nog voordat de Spice Girls in 1996 hun eerste hit scoorden nam Christine Simon het chateau over van haar moeder Marie-Françoise. Terwijl in Nederland de Dolle Mina’s de barricades opgingen voor gelijkberechting tussen man en vrouw, was Marie-Françoise allang aan de weg aan het timmeren als één van de eerste vrouwelijke wijnmakers maaksters van de Languedoc. Nieuwe percelen werden aangeschaft en tevens begon ze te experimenteren met het langer wegleggen en rijpen van Languedoc wijnen. Toen nog uniek.

St Jean Clos Bagatelle
foto: Paul Worpole

Waar zitten we nou precies?

Saint-Chinian ligt ten noorden van Béziers, grenzend aan de Minervois. Er komt voornamelijk rood vandaan (89%), een beetje rosé(10%) en een heel klein beetje wit (1%). Bij Clos Bagatelle ligt de focus ook op rode wijnen, maar worden de andere kleuren zeker niet overgeslagen. Inmiddels telt het wijnhuis 4 unieke terroirs, met variërende bodemsoorten van onder andere kalk, schist en zandsteen.

De zomers zijn heet. De winters zacht. Het zijn ideale omstandigheden voor druiven. Maar dan wel van het soort zonnebaden en hittebestendig. Dikschillige druiven zoals witte en rode Grenache, Syrah en Roussanne. Tevens wordt er van de verleidelijke Muscatdruif zoet wit gemaakt.

Je zou verwachten dat zulk soort druiven intens krachtige wijnen opleveren. Echter is dat bij Clos Bagatelle niet altijd het geval. Zo mag hun meest originele rode bijvoorbeeld jong gedronken worden en is deze eerder elegant dan potig te noemen. Afkomstig van de La Lauze wijngaard bestaande uit eeuwenoude kalkterrassen aan de poorten van de stad Saint-Chinian, zorgt deze rode blend al wat jaren voor lachende gezichten bij onze klanten.

En hoewel de samenstelling van de druiven nogal weleens fluctueert, blijkt de uiteindelijke smaak telkens weer erg prettig te zijn. Fruitig, elegant, zwoel en met een kleine spannende bite. Geri Halliwell op haar hoogtijdagen.

wapen clos bagatelle
foto: Paul Worpole

De girl power bij Clos Bagatelle heeft definitief een  overgang gemaakt naar succesvol samenspel tussen man en vrouw of beter gezegd broer en zus. Echter verwijst het eeuwenoude wapen van de familie nog steeds naar de vrijgevochtenheid van haar vrouwen.

Soms moet je zaken gewoon niet kleiner maken dan dat ze zijn.

 

--> Meer wijn in je mailbox?  

[mc4wp_form]


BIO

Semillon voor de scherpe randjes

[intro]Semillon speelt een belangrijke rol op de oevers van de Dordogne. En niet alleen in Bordeaux. Want ook in de aangrenzende Bergerac speelt de druif een prominente rol. Als je met de zon op je gezicht door dit gebied fietst, dan moet je nog verdomd goed opletten dat je niet van je sokken wordt gereden door hordes Nederlandse vakantiegangers met een caravan aan de trekhaak. En dat is niet zo gek.[/intro]

Want dit zuidwestelijk stukje Frankrijk aan de oevers van de Dordogne is bij toeristen niet alleen populair vanwege haar smaragdgroene heuvellandschappen en talloze ontspannende vormen van recreatie. Het gehele gebied staat ook bekend vanwege haar wijnbouw en ademt sinds mensenheugenis wijn.

Schrijver en dichter Cyrano de Bergerac had in de 17de eeuw al een neus voor de heerlijke druivensappen gemaakt in en rondom de gelijknamige stad. Zijn leven werd later verfilmd en (niet geheel toevallig) werd de titelrol gespeeld door Gérard Depardieu. Ook geen kinderachtige wijndrinker (als we de acteur zelf moeten geloven).

Bergerac

Waar tegenwoordig vakantievierders de meanderende Dordogne afpeddelen in een kajak, werd de o zo belangrijke rivier vroeger door kooplieden  ingezet om vaten wijn over te vervoeren richting Bordeaux. Voor verdere export. Het is dan ook deze stad die altijd in één adem wordt genoemd met de Bergerac.

Maar poor man’s Bordeaux? That ship has sailed…

Waar talloze matige Bordeauxproducenten meeliften op het succes van de echte bijzondere B-Boys, hebben producenten uit de Bergerac minder naamsbekendheid en moeten ze harder hun best doen om een goede reputatie op te bouwen. En dat kan alleen door kwaliteit steeds hoger in het vaandel te stellen.

En dat begreep Guy Cuisset maar al te goed.

Als zoon van een internationaal wijnadvocaat (een juridisch adviseur voor wijnmakers) wist Guy al op jonge leeftijd dat ook Vrouwe Justitia blind proeft en dat het echte verschil wordt gemaakt in de wijngaard. Samen met zijn vrouw Catherine nam hij in ’78 het wijnbedrijf over van vader en broer en stopte acuut met het produceren van bulkwijnplassen voor grote coöperaties. En ging verder onder eigen vaandel.

Tegenwoordig geldt het 60 hectare tellende Chateau Grinou als één van de meest vooruitstrevende organische wijnbedrijven in de regio Périgord Pourpre (het gebied dat zijn naam ontleent aan de purperen wijngaarden die het rijk is).

De wijngaarden van de familie Cuisset liggen in Monestier, bovenop de resten van een oud klooster (hence the name). Op de gunstige hellingen aan de oevers van de Dordogne toont zoon Julien nowadays zijn kunsten en sinds 2006 gebeurt dit op een organische, zelfs biodynamische manier.

De aandacht voor het natuurlijk leven in de wijngaard en het bevorderen van biodiversiteit is van het begin al de filosofische handelswijze. Tussen de wijnstokken door groeien bijvoorbeeld andere gewassen (zoals klaver) die een natuurlijke bemesting bewerkstelligen. Met zo min mogelijk ingrepen probeert Julien loepzuivere smaken te creëren die perfect de natuurlijke omstandigheden van de wijngaard vertalen in fruitige en expressieve wijnen.

Zelfs in de mindere jaren (tijdens te veel regen en verwoestende hagelbuien) wordt er niet gekunsteld met de druiven en het sap. No way.

En dat proef je. Hun zachte witte wijn van Sauvignon Blanc en Semillon (fifty-fifty) bestaat uit gezonde druiven die ’s nachts worden geplukt en meteen de kelder ingaan om gevinifieerd te worden bij lage temperaturen. Sauvignon met zijn dominante aroma’s van kruisbessen, bloemen en strakke frisheid wordt hierbij getemperd door de zachte en ronde smaken van zijn collega-druif.

Een beetje Semillon tegen de scherpe randjes doet dus wonderen.

Zo is hun zuivere en fruitige witte Bergerac het tot stilstaan brengen van onze fiets meer dan waard. Mooi om te zien hoe oude biodynamische overtuigingen worden gecombineerd met moderne wijntechnieken in de kelder.

Lang leve de vooruitgang!

Behalve in een caravan.

 

 

--> Meer wijn in je mailbox?  

[mc4wp_form]

 

 

 


Welke wijn drink je bij Thais?

[intro]Thai food en wijn. Is dat een match made in heaven of gaat er niks boven een fris Singhabiertje naast een dampend bord Pad Thai? Wij namen de proef op de som en schoven aan tafel bij de mannen van het dynamische Thai Food Cafe. En goed nieuws. Thai food and wine love each other long time...[/intro]

Thai Food Cafe

Thailand is hip en shared dining al helemaal. Het voordeel van deze manier van eten is dat je altijd wel iets hebt om over te praten. Handig tijdens een date. De meeste mensen die op vakantie zijn geweest in the Land of Smile zijn dan ook lyrisch. Zeker over het eten. Reden genoeg voor vier Amsterdamse vrienden om de Thaise keuken naar Nederland te halen. Letterlijk zelfs.

Thai Food Cafe

Nu is het openen van een Thais restaurant niets nieuws onder de Nederlandse zon zou je zeggen. Been there, ate that. Toch weet het Thai Food Cafe een originele twist te geven aan het fenomeen Thai food.

Zo wordt de basis van alle gerechten (zoals soepen en curry’s) in Thailand bereid, ingevroren en vervolgens naar Nederland verscheept. Het is even wennen aan dit idee, maar het fundament van elk gerecht wordt authentiek en zonder toevoegingen bereid en daarna op een speciale manier verpakt zonder smaak te verliezen. En dat proef je.

streetfood for streetprices...

In Amsterdam wordt het gerecht verder afgemaakt en gecombineerd met lokale verse producten zoals Hollandse garnalen of mals vlees van Nederlandse runderen. Alle gerechten zijn hoog op smaak en door het kleurrijke interieur waan je je even op een straathoek in downtown Chiang Mai. Met streetfood for streetprices.

Thai Food Cafe

Om een goede impressie te krijgen van al het lekkers, deden we een soort van speeddaten met Thaise gerechtjes en proefden onder andere twee verschillende soepjes, een plankje met vleesheerlijkheden, drie verschillende curry’s en een chocoladetaartje toe. Want we moeten een selectie maken van gerechten en bijpassende wijnen voor de proeverij op donderdag 9 juni (zie beneden).

Thai Food Cafe

Zowel lichte (riesling en pinot noir) als stevige wijnen (van rijke Spaanse blends) worden opengetrokken om op te boksen tegen de aromatische en smaakvolle Thaise keuken.

We merken al snel dat soep en wijn een moeilijke combinatie is. Het zout in de soep laat als een ware Houdini het fruit in de wijn verdwijnen als sneeuw voor de zon. Bijna in alle wijnen die we proeven. Bovendien merken we dat geen enkele wijn bestand is tegen het bombardement aan smaken van de twee verschillende Thaise soepjes ( Tom Kha en Tom Yam met nadruk op yam). Niet erg, want bier biedt hier ook geen uitkomst.

Wel echt lekkere soepen trouwens die zorgen voor een flitsende start met bijzondere mondvullende smaken.

Thai Food Cafe

Het smaaklevel van de wijnen moet dus omhoog. Daarom krikken we de intensiteit een paar standjes op en trekken rijke, aromatische wijnen open uit warmere gebieden. Dat blijkt een succes.

Want of we nou proeven van  de gehaktballetjes met Thaise kruiden en tomatenchutney, het worstje van Hollands varken met citroengras en galanga of de mildpittige Massaman (lekker man) met 5 kruiden-kaneel, het zijn stuk voor stuk gerechten waar een wijn tegenover mag staan met meer kracht in zich dan de gemiddelde Thaibokser.

Bovendien treden de tannines in de zwaardere rode wijnen verzachtend op en maken elk pittig hapje zachter en verfijnder. Aromatisch wit met flink wat houtrijping en zuidelijk zwoel Spaans rood doen het dan ook supergoed.

Misschien zelfs nog wel beter dan bier…

Thai Food Cafe

Thai Food Cafe heeft wat ons betreft een ijzersterk concept neergezet met smaakvol eten voor een scherpe prijs in een knusse en moderne setting. Niet zo gek dat er binnenkort dan ook een tweede vestiging wordt geopend in De Pijp. Een aanrader dus!

Thai Food Meets Wine

Zin gekregen om Thai Food Cafe zelf te ontdekken?
Dan wees snel!
Want donderdag 9 juni aanstaande kun je zelf komen proeven van

5 Thaise gerechten in combinatie met 5 spannende wijnen.

Kostdah?
€17,50 per persoon (valt mee toch?)

Aanmelden kan via onze winkel in Amsterdam Oost:
oost@grapedistrict.nl / 020-4630957
Of loop gewoon even binnen...

--> Meer wijn in je mailbox?  

[mc4wp_form]

 

 

 

 


Filmkijkerij en Blindproeverij @ Kriterion

[intro]Hollywood en wijn! Dat is een gouden combi toch? Er zijn drie bekende films die over wijn gaan. Sideways uit 2004 (I’m not drinking any ****ing Merlot!), A Good Year uit 2006 (beurstijger Russel Crowe redt het wijnhuis van z’n oudoom in de Franse Provençe) en Bottle Shock uit 2008. Die laatste heeft ‘The Judgement of Paris’ als centraal middelpunt. Een legendarische blindproeverij halverwege de jaren zeventig van de vorige eeuw. In mei precies 40 jaar geleden. Dat gegeven leek ons reden genoeg om de film weer eens te bekijken. Op groot scherm in Kriterion met 60 van onze klanten. En tig flessen Chardonnay.[/intro]

Film kijken

https://youtu.be/ZKo9HWlwVME

Vandaag de dag trek je met gemak Australische Sauvignons, Kaapse Steens en Argentijnse Malbecs van het schap. Maar dat is wel eens anders geweest. Toen waren Nieuwe Wereldwijnen nog echt nieuw en gold Frankrijk als het enige echte wijnland. Ook Steven Spurrier, een Britse wijnhandelaar (in Bottle Shock gespeeld door wijlen Alan Rickman) deelt in het voorjaar van 1976 die snobistische mening. Hij reist af naar Napa Valley en proeft wat de yanks onder de kurk hebben. And that’s good. Very good. Zo goed zelfs dat hij diverse witte (Chardonnay) en rode (Cabernet Sauvignon) wijnen laat participeren in een grote wijnproeverij in Parijs.

Samen met vooraanstaande, legendarische Franse chateaus worden de Amerikaanse jongens geproefd door een jury van snobs connaisseurs. De uitkomst laat zich raden. Er is een film van gemaakt en je weet hoe die aflopen in Hollywood...

Blind proeven

60 van onze klanten die eerder dit jaar hun filmkennis bewezen wonnen de felbegeerde zitplaatsen tijdens deze voorstelling in Kriterion in Amsterdam. Met een aansluitende wijnproeverij geheel in thema. Drie Chardonnays werden blind geproefd en ra ra welke is de Amerikaanse? Knap genoeg wisten 16 slimme proevers de Amerikaan aan te wijzen tussen een gelijkdruivige Chileen en Fransoos. Na een snelle loting ging één iemand naar huis met de felbegeerde trofee. Een zwoele, dikke, met vanille-en-perzik-overladen fles Napa Valley  Chardonnay. Lekker. Net als in de film.

Bottle Shock / Randall Miller / 2008 / Freestyle Releasing

Meer Judgement of Paris? Klik hier!

 

 

--> Geen Drink Different wijntips & blogposts missen? Schrijf je in

[mc4wp_form]

 


Voor welke stijl Sauvignon Blanc ga jij?

[intro]Sommige druivenrassen kom je bijna op elk continent tegen. Neem Sauvignon Blanc bijvoorbeeld. Chili, Australië, Zuid-Afrika, Frankrijk en Nieuw-Zeeland. De frisfruitige dorstlesser zie je overal. Maar vooral de stijl uit twee laatstgenoemde landen is wereldwijd ma-te-loos populair. Voor welke stijl Sauvignon Blanc ga jij eigenlijk?[/intro]

Sauvignon Blanc wie is er niet groot mee geworden? De wilde druif is inmiddels zo populair dat zelfs bierdrinkers hem kennen. Frispittig, grassig, dorstlessend en boordevol fruitsmaken van koele kruisbes tot exotische passievrucht. De Fransen claimen Sauvignon Blanc als hit-nummer van eigen bodem, maar inmiddels is hij in Nieuw-Zeeland meer dan succesvol gecoverd. Maar wat zijn nou precies de verschillen tussen deze twee stijlen en van welke stijl Sauvignon Blanc gaan jouw oortjes gloeien?

Sauvignon blanc uit Frankrijk?

7Z3A4894

Voor Sauvignon Blanc begon het allemaal in Frankrijk. Daar werd de witte druif als ‘sauvage’ gedoopt omdat de wijnplant zich als een bezetene tussen de andere wijnstokken door laveerde. Daarnaast is het aroma van een doorsnee Sauvignon op z’n zachts gezegd vrij ‘uitbundig’ te noemen, dus een naam was rap gevonden. Zijn wieg staat in het zuidwesten, maar in de noordelijk gelegen Loire vallei oogstte hij grotere bekendheid als frisse dorstlesser uit onder andere Pouilly-Fumé, Sancerre, Touraine en Menetou-Salon. Kruisbessen, limoen en vers gemaaid gras zijn typische aroma's die een gouwe ouwe Loire Sauvignon in het glas achterlaat. Gepaard met een zinderende frisheid aan zuren en mineralen.

Nouveau Stylo

Sauvignon Blanc 2

Dan Nieuw-Zeeland. Ook hier doet Mister Sauvignon het goed. Meer dan goed zelfs. Qua breedtegraad zou het land (vanuit een Europese point of view) ergens tussen Marokko en Bordeaux liggen (vrij heet dus), maar de krachtige westenwind van de Stille Oceaan zorgt voor verkoeling. Ideale cool-climate omstandigheden en naast Sauvignon Blanc zijn de Nieuw-Zeelanders dan ook bedreven in het maken van bijzondere Pinot Noirs (die andere coole Franse dude). Het land brak in de jaren negentig door met de Sauvignon Blanc Stijl 2.0. Ook zinderend fris, maar met meer fruit, meer power en meer feest. De uitbundige aroma’s van tropisch fruit, lychee, ananas en kruisbessen zorgen voor een wereldwijde fanbase die maar niet lijkt te slinken.

 

 

--> Meer wijn in je mailbox?  

[mc4wp_form]