Malbec: van straffe Fransoos naar fluwelige Argentijn

Côt, auxerrois, pressac, médoc noir.  Grote kans dat je nog nooit van deze druivenrassen hebt gehoord , maar misschien gaat er bij de naam malbec wel een belletje rinkelen. Deze stoere blauwe druif heeft vele aliassen en ook de wijnen die hij voortbrengt kunnen nogal van stijl verschillen. Inmiddels kom je de druif op steeds meer plekken in de wereld tegen, maar de bekendste plekken waar malbec zijn kunstje laat zien, zijn toch wel Cahors (Frankrijk) en Mendoza (Argentinië). Twee stijlen met duidelijke overeenkomsten, maar vooral met veel verschillen in smaak. Stug en streng in Frankrijk en fruitig en fluwelig in Argentinië. Zorg dus dat je weet wat je in huis haalt!

De Franse Slag

De wieg van malbec staat in Frankrijk. Eerst ruim aangeplant in Bordeaux (onder de naam pressac), maar later verhuisde de druif naar het iets zuidelijker gelegen Cahors. Dit bleek een succesvolle carrièremove, want hier werd hij, in tegenstelling tot in Bordeaux, de allesbepalende druif. Auxerrois of cot noemen ze hem hier en Cahors wijnen bestaan voor minimaal 70%  uit deze druif. Een ware krachtpatser met aroma’s van donker fruit zoals rijpe kersen, dierlijke geuren, wildtonen en stevige tannines. Een zware jongen dus, stoer en stevig.

Primadonna

Vreemd genoeg is dit in de wijngaard niet het geval. Daar doet hij eerder denken aan een primadonna: wispelturig en zeer gevoelig voor ziektes, schimmel en andere omstandigheden in zijn naaste omgeving. Die omstandigheden spelen een grote rol en zijn de voornaamste reden van de verschillen tussen Franse en Argentijnse malbecs.

In Cahors zijn de kalkhoudende plateaus waarop de druiven groeien erg belangrijk. Hier zit calcium in en dat draagt bij aan de frisse zuren in de wijn. Genoeg zon in het Franse Zuidwesten zorgt voor een goede rijping van de druiven. En dat is wat je wil: rijp fruit en frisse zuren. Die frisse zuren worden ook nog eens omgezet in forse tannines, waardoor je de wijn enorm lang kan bewaren.

Op grote hoogte

medoza

In Argentinië is hij dé nationale druif. Halverwege de 19de eeuw meegenomen naar Zuid-Amerika en vooral in het wijngebiedje Mendoza is de druif met 75% van het totaal meer dan ruim vertegenwoordigd. Argentijnse wijngaarden liggen aan de voet van de Andes en op grote hoogte. Vaak wel meer dan 1000 meter. Ook is het hier warmer en droger. Gevolg: de druiven krijgen meer zon en hebben door de droogte minder kans op schimmel. Doordat het ’s nachts voldoende afkoelt krijgt de wijn toch zijn hoognodige portie zuren. Ook gebruiken de wijnmakers smeltwater van de Andes om extreme droogte te voorkomen. Pruimen, donker cassisfruit, bloemetjes en leertonen zijn veel voorkomende smaken.

Argentijnse malbec is veel meer op het fruit gericht en kent vooral een fluweelzachte en toegankelijke structuur waardoor hij een stuk vriendelijker overkomt dan zijn bloedverwant in Frankrijk.

Beide varianten hebben een enorme voorliefde voor vleesch. Grote stukken vlees van de grill. Barbecue of Argentijns Steakhouse? De vlezige malbec staat meestal zijn mannetje. Een goed gesprek aan tafel met een fles Cahors binnen handbereik is ook een welkome optie. Plan dit wel goed van te voren, want de wijn heeft nogal wat tijd nodig om op adem te komen. Decanteren is dan ook het devies.

Voor de enthousiaste proever zijn deze stijlen zeker de moeite waard om even naast elkaar te proberen. Gebitstechnisch gezien is het raadzaam om hierna geen verdere plannen voor de avond te maken, want de wijn heeft niet voor niets de bijnaam: ‘zwarte wijn’.

girl-covering-her-mouth-with-her-hand BW

 

 

–> Geen Drink Different wijntips & blogposts missen? Schrijf je in