WIJNSPIJS KOFTE KARAZAKIS2

Wijnspijs: Köfte met tomatenpilav en Karasakiz

Wist jij dat de Turken ook wijn maken? Maar liefst 95% van hun druiven drogen ze in tot de rozijnen die jij 's ochtends in jouw havermoutpap stopt. Gelukkig weet de overige 5% vloeibaar de fles in te kruipen! En hoe! Deze Turkse blend van Merlot en inheemse Karasakiz is zacht van karakter met een zuurtje die 'm ongelofelijk spannend houdt. En ja, "what grows together, goes together!" Hij houdt zelfs stand bij kruidige Köfte en tomatenpilav. Probeer zelf maar eens...

Ingrediënten voor 4 personen:

Voor de Köfte:
300gr. Lamgeshakt
300gr. Rundergehakt
1 bosje koriander
1 bosje munt
1 Ui
1 Ei
2 Teentjes knoflook
1tl. Kaneel
1tl. Komijn
Peper en zout

Voor de Pilav:
1 Ui
500gr. Tomaten in blik
1 Bouillonblokje (kip of rund)
300gr. Bulgur
1tl. Suiker

Garnering:
Yoghurt
Citroentje
1 fles Pasaeli Karasakiz Merlot

WIJNSPIJS KOFTE KARAZAKIS

Instructies:

Snipper de ui en de knoflook en hak een paar takjes munt en de koriander fijn. Doe het gehakt in de kom en meng de kruiden, een eitje, zout en peper en de gehakte knoflook en ui. Kneed het gehakt tot middelgrote bolletjes. Fruit vervolgens het andere gesnipperde uitje aan in een scheut olijfolie en bak de bulgur even mee aan. Blus het geheel af met de tomatenblokjes uit blik (of zelf gesneden tomaat) en eventueel een beetje water, het bouillonblokje, peper, zout en suiker. Grill vervolgens de Köftes in olijfolie om het vervolgens met een takje munt, partje citroen en yoghurt op het bord te garneren! Eetsmakelijk...


SPARERIBS

Wijn-Spijs-Special: Vaderdag, Spareribs en Mavrud!

Hierbij een hedendaags eerbetoon aan jouw bloedeigen vader; stoere, langzaam gegaarde Spareribs met onze heldhaftige Bulgaarse Neragora Ares.

Deze biologische blend van Mavrud en Merlot heeft een flinke dosis geconcentreerd, donker fruit met een levendige en kruidige finish. De Merlot maakt deze blend wat zachter en toegankelijker. Door het stevige maar geconcentreerde fruit gaat deze Bulgaar oh, zo perfect bij langzaam gegaarde spareribs waar het vlees bijna van de ribben glijdt. Na deze maaltijd krijg jij een knuffel of een ferme handdruk van je vader! Dat was lekker zeg!

SPARERIBS

Benodigdheden voor 4 personen:

4 grote stukken spareribs van de slager
4 zoete aardappelen
1 bosje groene asperges
1 fles Neragora Ares

Voor de rub:

2,5el paprikapoeder
2tl peper en zout
1/2 tl komijn en chilipeper
50gr basterdsuiker

Voor de saus:

Al het sap van de spareribs
2 teentjes knoflook
250ml ketchup
125ml appelciderazijn of rode wijnazijn
25gr basterdsuiker
60gr dijonmosterd
60ml water
2el worcestersaus
1tl paprikapoeder
25gr roomboter

Instructie:

Wrijf de spareribs even goed in met de rub van paprikapoeder, peper, zout, komijn, chili en suiker. Leg de ribs in een bakblik om 3,5 uur op 125 graden langzaam te garen in de oven (Belangrijk: hou de ribs nauwlettend in de gaten! Je wilt absoluut niet dat de ribs uitdrogen, dus giet om het kwartier even goed het sap over je ribs heen!). Snij ondertussen de zoete aardappelen in lange reepjes en bestrooi ze met peper, zout en olijfolie om een half uurtje in de oven mee te garen. Giet het sap van de ribs over in een klein pannetje en voeg alle ingrediënten voor de saus erbij om het flink in te koken. De ribs kunnen tijdens het inkoken nog een half uurtje garen. De groene asperges kunnen in hun geheel met olie, peper en zout 10 minuutjes in de grillpan. Giet de ingekookte saus over je malse ribs en ‘enni finom’ (eetsmakelijk in het Hongaars) en proost op Mavrud en je vader!


Hokjeswijnen

Iedereen krijgt wel eens met vooroordelen te maken. In de wijnwereld is het niet anders. Tegelijkertijd schept ons generaliserend vermogen duidelijkheid en overzicht. Hierdoor wordt kiezen makkelijker. Handig, vooral in de ingewikkelde wereld van wijn. Druivenrassen gelden tegenwoordig dan ook steeds meer als merknamen, maar heb je één sauvignon blanc geproefd, dan ken je ze nog lang niet allemaal. Hokjesdenken. Ook druivenrassen en wijnen ondervinden er last van. Vaak onterecht, want ze zijn niet voor niets zo bekend geworden. Daarom is het tijd voor een kleine imagoboost. Vier hokjeswijnen waar iedereen een mening over heeft en die het (opnieuw) proberen zeker weten waard zijn. Drink outside the box!

#1 Chardonnay

chardonnay

Bekend, bejubeld en verguist. Van alle markten thuis. De grootste diva van de wijnwereld staat bijna synoniem voor witte wijn vanwege haar makkelijke karakter.

Chardonnay gedijt namelijk goed in zowel koele als warmere gebieden en staat dan ook overal ter wereld aangeplant. En dus heeft de hele wereld er een mening over.

Van  ‘ik hou niet zo van chardonnay’ tot ‘anything but chardonnay’ (ABC). Tijdens de jaren negentig kwam deze anti-chardonnay-beweging op gang, omdat er zoveel chardonnay op de markt was, dat men toe was aan iets nieuws. Het heeft niet geholpen. Vandaag de dag is het nog steeds de meest populaire witte druif ter wereld. Terecht? Denk het wel. Want de druif produceert uiteenlopende wijnen van statige strakke en elegante varianten in Chablis tot wulpse tropische en mollige exemplaren in Napa Valley. En alles wat daartussenin zit. Crème de la crème van de Franse Bourgogne en tevens dé witte druif in de luxebubbel uit Champagne (om maar even twee wijnstreken te noemen). In de VS zien veel Chardonnay’s net effe te lang de binnenkant van het houten vat en het is dan ook deze vloeibare-boterbabbelaar-stijl die de meesten mensen ging tegenstaan.  Maar het kan dus anders. Chardonnay heeft voor elke wijndrinker wat te bieden. Vlak haar daarom niet uit en zeg eens wat vaker ja tegen chardonnay.

#2 Merlot

How Merlot Can you Go.

Misschien niet de meest spannende druif om te bestellen in wijnbar of restaurant en de film Sideways in 2004 zorgde ook niet echt voor een stijging in de populariteit van de klassieke Franse druif, maar van Merlot kan je toch echt heel gelukkig worden. Vaak wordt de blauwe druif in blends ingezet tegen de scherpe randjes,  als verzachter van cabernet sauvignon. En met succes. [tagline]Merlot heeft een enorme range aan toegankelijke en zwoele smaken en ruikt vaak er-rug lekker.[/tagline] Wijnmakers zijn ook dol op de druif vanwege zijn productieve karakter. Beroemd geworden in Bordeaux, in superblends met collega’s cabernet sauvignon en cabernet franc en komt in z’n uppie tot grote hoogte in Pomerol en Saint-Emilion. Merlot geeft mondvullende, romige en weelderige wijnen met minder tannine dan grote vriend cabernet. Een echte vriendelijke jongen dus. Ook de Italianen, Zuid-Afrikanen en Amerikanen weten raad met deze fruitige, weelderige donkerblauwe druif. Misschien niet de meest flitsende en avontuurlijke druivensoort van ze allemaal, maar hij hoort gewoon in je wijnrek te liggen. Punt. Go merlot!

#3 Riesling

riesling rules

Ook niet echt iemand die bij het grote publiek bekend staat als ‘woehoe’ en ‘doe mij die maar’. Bij het grote publiek dan hè, want wijnfans weten hem wel te vinden. Riesling is dan ook een multi-talent.

Als perfecte terroirvertaler en ultieme bewaarwijn met zijn veelzijdig karakter weet hij wijndrinkers van over de hele wereld te boeien.

Het zijn met name de droge rieslings die furore maken, maar de weelderige edelzoete varianten laten dikwijls ook een onvergetelijke indruk achter. Tevens staat hij bekend als ideale tafelgast. Rieslings zitten iets hoger in de zuren, waardoor het in het begin even doorbijten is, maar als je daar doorheen bent dan wordt je beloond met prachtige aroma’s van bloemen, citrusfruit en honing. Vergeet even die kartonnen literpakken met zoete Riesling die vroeger in de vouwwagen mee gingen tijdens het kamperen, want Riesling is back. Big time!

#4 Rosé

Drinking Rosé

Hij moet nog gaan beginnen, die mooie zomer. Verzengende hitte, terras op, kleedje op, park in, bootje varen en vijftig tinten roze in het glas. Krijgt de stempel louter-goed-weer-wijn op het etiket gedrukt, maar de echte fans weten wel beter.

Want ook in de keuken weet rosé haar vrouwtje goed te staan.

Zelfs die lichtgetinte varianten uit het Franse zuiden houden zich staande in de keuken. Lekker bij een gegrild visje, maar ook veggieliefhebbers, bouillabaissefanaten, salade lovers, ratatouillerakkers en quinoa-koninginnen vinden allemaal hun heil bij een mooie en strakke rosé met een tikkie kruiden. Spaanse varianten zijn vaak iets voller en fruitiger en doen het daardoor heel goed bij de barbecue. Maar ook cool-climate-rosé’s worden steeds populairder. Sommigen zien rosé nog steeds als een tweederangswijn, nergens voor nodig. Inzetten als aperitief is en blijft een goed idee, maar zet ‘m ook wat vaker op tafel. Doen! Want alles wordt mooier al kijkend door een roze bril.

Dus hup, dat hokje uit en hopla, het glas in.
Cheers.