Eeuwenoude girl power in Saint-Chinian

[intro]Net als de helden van die andere Tour, fietsen ook wij deze week door het binnenland van de Hérault. Halverwege tussen Carcassonne en Montpellier vinden we het wel welletjes (wat een hitte zeg) en stappen af in Saint-Chinian. Even de batterij opladen bij Christine en Luc. Want met zulke weersomstandigheden is goed drinken van levensbelang.[/intro]

ClosBagatelleKurk
foto: Paul Worpole

En dat is nooit een straf bij broer en zus Simon. Of is zus en broer de juiste volgorde? Want hun Clos Bagatelle wordt al sinds de oprichting in 1623 bestierd door vrouwen en zelfs doorgegeven van moeder op dochter.

Een stukje girl power avant la lettre.

Nog voordat de Spice Girls in 1996 hun eerste hit scoorden nam Christine Simon het chateau over van haar moeder Marie-Françoise. Terwijl in Nederland de Dolle Mina’s de barricades opgingen voor gelijkberechting tussen man en vrouw, was Marie-Françoise allang aan de weg aan het timmeren als één van de eerste vrouwelijke wijnmakers maaksters van de Languedoc. Nieuwe percelen werden aangeschaft en tevens begon ze te experimenteren met het langer wegleggen en rijpen van Languedoc wijnen. Toen nog uniek.

St Jean Clos Bagatelle
foto: Paul Worpole

Waar zitten we nou precies?

Saint-Chinian ligt ten noorden van Béziers, grenzend aan de Minervois. Er komt voornamelijk rood vandaan (89%), een beetje rosé(10%) en een heel klein beetje wit (1%). Bij Clos Bagatelle ligt de focus ook op rode wijnen, maar worden de andere kleuren zeker niet overgeslagen. Inmiddels telt het wijnhuis 4 unieke terroirs, met variërende bodemsoorten van onder andere kalk, schist en zandsteen.

De zomers zijn heet. De winters zacht. Het zijn ideale omstandigheden voor druiven. Maar dan wel van het soort zonnebaden en hittebestendig. Dikschillige druiven zoals witte en rode Grenache, Syrah en Roussanne. Tevens wordt er van de verleidelijke Muscatdruif zoet wit gemaakt.

Je zou verwachten dat zulk soort druiven intens krachtige wijnen opleveren. Echter is dat bij Clos Bagatelle niet altijd het geval. Zo mag hun meest originele rode bijvoorbeeld jong gedronken worden en is deze eerder elegant dan potig te noemen. Afkomstig van de La Lauze wijngaard bestaande uit eeuwenoude kalkterrassen aan de poorten van de stad Saint-Chinian, zorgt deze rode blend al wat jaren voor lachende gezichten bij onze klanten.

En hoewel de samenstelling van de druiven nogal weleens fluctueert, blijkt de uiteindelijke smaak telkens weer erg prettig te zijn. Fruitig, elegant, zwoel en met een kleine spannende bite. Geri Halliwell op haar hoogtijdagen.

wapen clos bagatelle
foto: Paul Worpole

De girl power bij Clos Bagatelle heeft definitief een  overgang gemaakt naar succesvol samenspel tussen man en vrouw of beter gezegd broer en zus. Echter verwijst het eeuwenoude wapen van de familie nog steeds naar de vrijgevochtenheid van haar vrouwen.

Soms moet je zaken gewoon niet kleiner maken dan dat ze zijn.

 

--> Meer wijn in je mailbox?  

[mc4wp_form]


Grapedistrict Locals: Viña Zorzal Proeverij

Thuis je favoriete fles wijn open trekken is hartstikke lekker, maar het wordt nog een stuk lekkerder als je precies weet hoeveel moeite er is gedaan om al dat heerlijke druivensap in de fles te krijgen. Daarom nodigen we op regelmatige basis enthousiaste wijnproducenten uit van over de hele wereld, die maar al te graag hun passie komen overbrengen op de fanbase hier, op Nederlandse bodem. Interessant? Dat ook! Maar nog belangrijker: er wordt lekker veel geproefd.

ZorzalPapi
Meet the Birdman

Is it a bird?

Voor deze Meet the Winemaker was het de beurt aan Xabi van Viña Zorzal uit het Spaanse Navarra. Samen met zijn twee broers nam hij het stokje over van vader Antonio en in de bodega worden spannende biologische wijnen van autochtone druiven met een verfrissende look gemaakt.

De ‘zorzal’ (kramsvogel) prijkt op elk etiket, telkens in een opvallend ander dessin.

Zorzal1

Maar het is uiteraard de inhoud die telt en via de enige allochtoon in het gezelschap (een subtiele romige chardonnay) en een snoepje van een rosado komen we terecht bij de rode jongens.

Louter bio

Eerst legt Xabi uit dat er louter biologisch wordt gewerkt in de wijngaard. Zo worden er bijvoorbeeld geen chemische bestrijdingsmiddelen gebruikt, maar insecten met ‘goede bedoelingen’, die de schadelijke insecten opeten. De druivenstokken zijn allemaal redelijk op leeftijd (plusminus dertig jaar en ouder) en om een perfecte rijpheid te garanderen worden alle druiven ook nog eens met de hand geplukt.

De eerste twee rode wijnen van lokale helden garnacha en tempranillo zijn un-oaked. Atypisch Spaans, dat wel, maar hier is bewust voor gekozen om zo het karakter van de druivenrassen goed naar voren te laten komen. Beide wijnen blijken desondanks meer dan genoeg power te bevatten en veel  zacht rood fruit . Next in line is de 100% Graciano. Een zeldzaam en uniek druivenras, met de reputatie als structuur- en aromabooster in het nabij gelegen Rioja. De Zorzal Graciano is krachtig en soepel tegelijk, met het fruit van bramen, kersen en een hint van chocola.

Succesvol single

Zorzal 4

Xabi sluit af met twee hele bijzondere single vineyard wijnen.

[tagline]Bij deze wijnen ligt de nadruk niet zozeer op de expressie van de druiven, maar meer op het terroir.[/tagline]

De bodemgesteldheid, de waterhuishouding in de wijngaard, het uitzonderlijk goede microklimaat en alle andere verdere omgevingsfactoren die een grote rol spelen, worden door Xabi kort omschreven. En het resultaat mag er zijn. De zijdezachte Malayeto 2013 (gemaakt van oude garnacha druiven) en de Señora de las Alturas 2010. Een diepe druivenmix van garnacha, graciano en tempranillo, die 15 maanden mochten uitrusten in eikenhouten vaten. Een absolute eindbaas en een ware afsluiter van een vrolijke avond met veel lekkere Spaanse slokjes.

Op naar de volgende!

Ook een Meet the Winemaker meemaken? Check het hier!

 --> Geen Drink Different wijntips & blogposts missen? Schrijf je in

[mc4wp_form]


Eendenborst met vijgen & St. Chinian Clos Bagatelle

Eendenborst met vijgen

Boereneend met vijgen

Rond de decembermaanden wordt er vaak extra lekker gegeten en dit gerecht hoort daar zeker bij. Eendenborst wordt vaak gecombineerd met sinaasappel of frambozensaus, maar vijgen zijn er goddelijk bij. Schrik niet bij het idee dat eend moeilijk te bereiden is, want het is juist heel gemakkelijk. Dus hop hop, de keuken in en genieten maar.

Deze jonge wijn met diepgang uit het Franse Zuidwesten doet het goed naast de delicate smaak van eend en het zoetje van de vijgen. Pittig, fruitig, kruidig, maar vooral lekker relaxt.

Even geen inspiratie dit weekend, of gewoon geen zin om na te denken over wat je gaat eten? No problemo. Wekelijks struinen wij het web af om lekkere en makkelijke recepten te vinden die geschikt zijn voor de drukke zaterdag of luie zondag. We delen ze hier en geven je ook nog een bijpassend wijnadvies.

--> Geen Drink Different wijntips & blogposts missen? Schrijf je in

[mc4wp_form]


Grapedistrict op Reis

Medewerkers van Grapedistrict zijn altijd bezig met het scoren van een lekker slokje wijn. Vakantiebestemmingen worden zelfs uitgezocht aan de hand van het ‘lekkere-wijn-gehalte’ in het desbetreffende land. In ‘Grapedistrict op Reis’ houden we je op de hoogte van alle bezoekjes die onze mensen brengen aan wijngaarden en producenten over de hele wereld. Zo bracht Aran (Grapedistrict de Pijp) een bezoekje aan onze wijnproducent Gulfi op Sicilië. Deze familie van wijnmakers is verantwoordelijk voor de baas van alle bazen van ons Smooth-schap. Lees hier over wat hij daar allemaal aan lekkers tegenkwam. Aran Gulfi

Lekker weer in Sicilië

Het mooie van in Nederland wonen is dat je voor mooie wijnstreken (en daarbij nog een beetje lekker weer) niet enorm ver de deur uit hoeft. Sicilië hadden mijn vriendin en ik nog nooit gezien, wijn maken kunnen ze en het is er in het najaar ook nog eens lekker weer. En wat een mooi eiland! We begonnen onze ´roundtrip´ in Catania, de op één na grootste stad van Sicilië gelegen aan de Oostkust. Vanuit daar reden we richting naar Chiaramonte di Gulfi, een dorpje met een kleine 8000 inwoners en hometown van wijnbedrijf Gulfi. Gelegen in een glooiend en pittoresk heuvelachtig gebied waar we steeds meer tussen de wijnranken doorreden. Je snapt: het water liep ons al in de mond.

Locanda Gulfi
de wijngaarden van Gulfi

Proeven, proeven en nog eens proeven

Aangekomen bij Gulfi werden wij hartelijk ontvangen door Davide (de zoon van de eigenaar) en kregen een rondleiding door het bedrijf. Langs wijngaarden en kelders, met een duidelijke uitleg over hoe de familie van Davide hier al jaren wijn maakt. Dorstig werden we ervan. Daarna werden we uitgenodigd voor de lunch. Een waanzinnig zes gangenmenu met daarbij heerlijke bijpassende wijnen. Tutto bene! [tagline]Een van de leuke dingen van Italië als wijnland, is dat je er zoveel verschillende onbekende druivenrassen tegenkomt. En al helemaal op Sicilië.  nero d’ avola, cataratto, nerello mascalese, inzolia, grillo en ga zo maar door.[/tagline] Genoeg te ontdekken dus. En al helemaal in combinatie met al het lekkers uit de Siciliaanse keuken. Om het gehele menu op te noemen is misschien iets te veel van het goede, maar prachtige lokale producten (van vers geplukte porcini’s van de Etna tot een heerlijke malse karbonade) werden afgewisseld met dito wijnen waarvan we de naam soms niet zonder stotteren konden uitspreken (en al helemaal niet bij glas vijf). Gulfi Karbonade

Capo di tutti capi

De Valcanzjria (een blend van chardonnay, caricanti en albanello) was heerlijk vol met lichte houttonen. Daarna de Carjcanti (weer een mix van de  twee eerdergenoemde onbekende druiven), deze was iets voller en romiger met een lichte nootachtige smaak. De Cerasuolo di Vittoria, een typische Siciliaanse fruitige rode wijn gemaakt van de bekende Nero d’Avola druif werd ons ingeschonken als goede derde. Deze wijn is vrij typisch voor het zuiden van Sicilië en is de eerste (en tot nu toe de enige) wijn met de hoogste kwaliteitsnorm (DOCG). Bij het hoofdgerecht werd de Neroibleo geschonken, voor ons een bekende want deze capo di tutti capi staat bij ons op het schap.  Gemaakt van honderd procent Nero d’Avola, misschien wel de meest bekende druif van het eiland.

Vaak zijn wijnen van deze variant vrij heftig en krachtig, maar bij Gulfi weten ze net iets meer elegantie in de wijn te stoppen. Dit komt onder andere door de vulkanische ondergrond ten gevolge van de Etna, welke zorgt voor meer frisheid en mineralen in een wijn.

De wijn krijgt wat houtrijping mee (niet te veel) en daardoor wordt ie lekker zacht. Erg leuk om deze bekende wijn op zijn eigen geboortegrond te proeven.

Toen we als dessert nog een cannoli gevuld met ricotta en pistache kregen, gevolgd door een citroensorbet klapten we bijna uit onze broek. Het was een fantastische ervaring en mocht je zelf een keer in de buurt zijn dan zou ik zeker een bezoekje brengen aan deze toegewijde wijnmakers.

Salute!

Aran.

--> Geen Drink Different wijntips & blogposts missen? Schrijf je in

[mc4wp_form]